gepubliceerd op 30 september 2006 door Sweetlikehoney

Oktober is de Borstkankermaand. Tjonge, wat is die naam hopeloos gekozen! Het is natuurlijk de Aandacht-voor-Borstkankermaand en niet geheel onterecht!

Wist je dat 1 op de 9 vrouwen borstkanker krijgt. En dat een op de 200 borstkankerpatiënten man is?

Het is ook één van de meest voorkomende kankersoorten. Belangrijk genoeg om er veel tijd en aandacht te besteden. Al is het alleen maar vanwege de vooroordelen, de ernstige gevolgen en omdat bijna iedereen er helaas in de (nabije) toekomst mee te maken krijgt. Of doordat je het zelf krijgt of een familielid. En niet alleen oudere vrouwen die al in de overgang zijn geweest, maar ook van rond de 20 of 30 jaar oud!

Hoewel het één van de meest voorkomende dodelijke soorten is, is de genezingskans groot als er vroegtijdig kan worden ingegrepen. Alleen daarom is het verstandig om regelmatig je borsten te controleren op onregelmatigheden. Helaas gebeurt dit bij veel vrouwen en zeker niet bij mannen op regelmatige basis.

En het is zo simpel. Vooral als je de site van KWF bezoekt. Hierop staat uitgebreid beschreven hoe je jezelf moet onderzoeken op onregelmatigheden en knobbeltjes (en als je er dan toch bent, doneer dan meteen een bedrag!).

Meer informatie over activiteiten die worden georganiseerd in oktober om aandacht te vragen voor borstkanker, staat op de site van Pink Ribbon.

Laat oktober een herinnering zijn aan de vrouwen en mannen die het niet gered hebben, maar ook degene die het gevecht wel hebben overwonnen. Ik zal deze mensen herdenken door mijn Pink Ribbon te dragen, want zolang ik in één maand tijd van 4 mensen hoor dat er een knobbeltje bij hen ontdekt is, is deze aandacht hard nodig!

gepubliceerd op 30 september 2006 door Sweetlikehoney

Er zijn op diverse fora altijd veel reacties dat vermeende terroristen opgepakt moeten worden en de sleutel van de gevangenis mag worden weggegooid (en dat zijn nog de vriendelijke, maar wel erg domme, mensen). Dus daar zijn onze overheden druk mee bezig. Iedereen is bekend met Guantanamo Bay, maar het was steeds onduidelijk wie daar opgesloten waren.  Angst werd en wordt nog steeds gezaaid. Er werd maar steeds benadrukt dat het om hele gevaarlijke extremisten ging die aanslagen wilde plegen. Nu komt naar buiten wat er werkelijk aan de hand is.

De CIA koopt zijn gevangenen, zorgt voor zijn eigen werk en Pakistan en de Afghaanse Noordelijke Alliantie maakten graag gebruik van deze situatie. Zij kregen 5000 dollar per uitgeleverde terrorist, dus inladen die hap. Oh, we hebben een kippenboer opgepakt. Ach, die benoemen we gewoon tot onder-minister van Buitenlandse Zaken onder het Taliban-regime. De arme man kan vast niet eens lezen en schrijven, maar een aanslag met een diepgevroren kip is zo in elkaar geflanst. En de opgepakte baby van een jaar kan een chemische aanslag plegen in de vorm van een volle luier.

En wat is het toch weer vreemd dat moslims pis- en pisnijdig zijn en inderdaad aanslagen willen plegen. US, wake up and smell the coffee! En ga dan weer verder met belangrijkere zaken zoals jullie belachelijk hoge staatsschuld.

(bron: Amnesty International)

gepubliceerd op 23 september 2006 door Sweetlikehoney

Waitresses sue, say they were fired because of weight

NEW YORK (AP) — A fancy East Side restaurant and bar is being sued for $15 million by two waitresses who say their bosses fired them because they thought they were too fat.

The lawsuit filed Tuesday in Manhattan’s state Supreme Court against the Sutton Place Restaurant and Bar says Kristen McRedmond, 27, and Alexandria Lipton, 25, were fired wrongfully after being subjected to sexual harassment and a hostile work environment.

McRedmond, of Queens, who began working at the eatery in August 2004 and Lipton, of Brooklyn, who started in April 2006, say several of the restaurant’s male employees began asking waitresses how much they weighed and recording the answers in a notepad.

The women’s weights were also put onto a computer spreadsheet and the results loaded onto a Web site so they could be compared to the weights of waitresses in other New York City restaurants.

On June 10, Lipton says, she refused to tell her weight and a male employees said he would guess and jot the number he guessed — 135 pounds (note Nicky: 61 kilo!) — into a notepad. McRedmond says that during the first week of July she was escorted by a male employee to the manager’s office and told to get on a scale. She refused. The employee who had escorted her to the office then tried to forcibly put her on the scale, court papers say. They say that after being confined to the room for almost 10 minutes, McRedmond was allowed to leave the room.McRedmond and Lipton were fired in July, court papers say.

Another lawyer for the women, Rosemarie Arnold, said, “This is absolutely, without a doubt the most egregious case of degradation to women I have ever seen.”

Arnold said Sutton Place’s lawyer, Joel Simon, told her the women were fired for reasons other than their weight, but he would not cite any of those other reasons.

The lawsuit asks $15 million on 11 different causes of action, including, defamation and slander, breach of contract and fraud.

(bron: ny.metro.us)

Jammer genoeg heb ik het benchmarkonderzoek nog niet on-line kunnen vinden. Zou een restaurant dat echt doen? Zou men echt zo gek zijn? Tja, het betreft wel de VS en men doet er wel vreemdere dingen. World’s gone nuts!

gepubliceerd op 23 september 2006 door Sweetlikehoney

De laatste tijd mag ik weer regelmatig ootootje rijden (fijn nog zo’n vrouw achter het stuur ). Sommige stukken zijn lang genoeg om weer prima te kunnen analyseren hoe mijn medeweggebruikers zich gedragen op de openbare weg. Boeiend en vooral ergerlijk. Tjonge, ik zou er niet aan moeten denken om iedere dag met die malloten op de weg te zitten. Lange stukken kunnen best saai zijn, zeker omdat de antenne van de autoradio nog steeds in het dashboardkastje ligt ipv op de motorkap. Maar ook daar vermaak ik me wel. Ondertussen heb ik een alternatief lijstje van weg-irritaties die vast niet in de irritatie-top 10 voorkomen.

• Strook alleen voor vrachtwagens (die op de A16). In principe erg handig, maar waarom mogen de vrachtwagens ook nog op de andere drie banen? Wat heeft deze baan dan voor zin?

• Auto’s die totaaaaal geen richting aangeven en daardoor opeens voor je snufferd zitten.

• Ik rij zelf zo veel mogelijk rechts, maar waarom is het zo belangrijk voor mensen om op de middenbaan te blijven rijden?

• Als je dus rechts rijdt, dan is het prettig als je
  dan ook makkelijk kan inhalen. Alleen diezelfde middenbaanrijders blijven stug op de middenbaan rijden, waardoor je zelf moet afremmen (het is
  ook zo moeilijk om te anticiperen en een baan op te schuiven).

• Op een vierbaansweg 2 banen op moeten schuiven omdat Droopy-middenbaan daar nog steeds rijdt.

• Gebakkies die een vervoermiddel met 2 km verschil inhalen. Pfffff…..

• Vrouwen die voor een stoplicht opeens zien dat hun
  make-up bijgewerkt moet worden en daarom uitgebreid mascara gaan
  opbrengen (dit kan vervangen worden door mannen die opeens hun jas van
  de achterbank nodig hebben, maar er net niet bij kunnen).

• De 80-kilometerregeling bij Rotterdam. Misschien prettig tegen milieuvervuiling (?), maar het veroorzaakt zoveel opstoppingen en files. Ik krijg vaak het idee dat dit het tegenovergestelde effect bewerkstelligd.

• Ouwe omaatjes (of opaatjes, ik generaliseer nooit) die met 70 kilometer per uur over de snelweg sukkelen.

• Diezelfde ouwe omaatjes zijn vooral vervelend als je in wilt voegen op een korte invoegstrook en dat zij daar dan naast rijden.

• Ook “leuk”, mensen die met 50 kilometer per uur de snelweg opgaan en daarachter zitten.

• Auto’s met halogeenverlichting. Au! (ik weet nu waar Manfred Mann zijn inspiratie vandaan haalde)

• In het verlengde daarvan: auto’s met verkeerd afgestelde koplampen die recht in je achteruitkijkspiegel schijnen (maar dit is wel leuk op te lossen door je spiegel iets aan te passen, zodat het weerkaatst :-))

Ik heb me bewust op de vlakte gehouden van de vrachtwagenrijders. Deels omdat zij hun werk ook maar moeten doen en hun werkgevers verwachten dat ze 200 kilometer per uur kunnen rijden, maar ook omdat zij al zo vaak aangevallen worden (wat overigens niet betekent dat ik ook daar niet af en toe vloekend en tierend achter zit). Eerlijk gezegd ben ik ook niet altijd te spreken over het openbaar vervoer, maar een koffie, boekje en (onbedoeld) amusante medepassagiers kunnen je reis flink veraangenamen. En ja, ik kan enorm balen van vertragingen, stakingen en drukte, maar toch heeft het wel wat. Zo-ook autorijden, want zeg nu zelf, het is ook best leuk om af en toe met dit soort lijstjes te komen.

Kom op, wie vult dit nog aan met andere net niet top 10 ergernissen?

gepubliceerd op 10 september 2006 door Sweetlikehoney

De huidige wereld en die van 11 september 2001 is niet met elkaar meer te vergelijken. Angst regeert en regeringen doen er alles aan om het ‘veilig’ te houden. Naar de VS? Graag naam, adres, creditcardgegevens, banksaldo en kleur ondergoed doorgeven. De stad in? Hou er wel rekening mee dat er overal beveiligingscamera’s staan die je bespioneren. Zorg er zeker voor dat je geen Jalaba in de trein aan hebt en de wc niet kan vinden (omdat je heel nodig moet: je zit al uren in een vertraagde trein), want je wordt aan je bijbehorende baard naar buiten gesleurd en onder een felle lamp ondervraagd (Wat? Jij zocht de wc! Sufferd, je drínkt toch niets voor een treinreis).

De afgelopen maand is de ‘War against Terrorists" weer in alle hevigheid losgebarsten. Er zijn wederom aanslagen (?) verijdeld en o.a. de luchtvaart en vliegtuigmaatschappijen hebben hierop gereageerd door nog meer veiligheidsmaatregelen in te voeren (ik had het idee gekregen dat het niet strenger kon: en rustig sliep ik verder). Je zal maar eens een flesje bedorven soja-babymelk meenemen of oogschaduw? Tja, zeker die felblauwe meegenomen? Die heeft de modepolitie 20 jaar geleden al verboden! Een lachende foto in je paspoort? Zo leuk is vliegen niet meer, dus waarom zou je? Je bent vast van plan vriendelijk te lachen tegen je medepassagiers. Foei!

5 jaar voorbij. 5 jaar van angst en het lijkt nog niet te zijn afgelopen. De angst die ons door allerlei ‘nieuwsfeiten’ wordt opgedrongen. De Christenen zijn bang voor de Moslims, de moslims zijn bang om als extremist te worden bestempeld en erger. Willekeurige (?) mensen worden gevolgd, vervolgd en achtervolgd om onduidelijke redenen. Jongens in de UK die een aanslag zouden willen plegen (maar waarvan sommigen nog geen geldig paspoort hadden en geen van allen hadden tickets geboekt voor welke vlucht dan ook). Een vlucht naar India die terugkeert naar Amsterdam, omdat een aantal mensen elkaar in het vliegtuig zat te sms’en en baldadig was. Ik heb zelfs opmerkingen gehoord dat vluchten gescheiden moeten plaatsvinden. Tuurlijk, en laten we dan ook maar bepaalde groeperingen een sterretje opplakken (quote van Lief). Nee, de manier waarop men dit aanpakt, is absoluut niet de beste. Het zorgt niet voor integratie, maar separatie en onbegrip. En tegenstand, frustratie bij alle groeperingen met alle gevolgen van dien.

Nee, ik ben niet bang voor terrorisme. Waar ik wel bang voor ben? Een soortgelijk scenario als in 1984 van Orwell. En wereld waarin alles gecontroleerd wordt en iedereen alles moet verantwoorden wat hij doet of zegt, dat de macht in handen is van één persoon. Dat ik of een bekende van mij per ongeluk voor terrorist wordt aangezien en doodgeschoten (zoals die Braziliaan in Londen 2005). Ondertussen gaan de VS, Nederland en EU gewoon door met het beperken van onze vrijheden, landje veroveren (olieplatforms) en oorlogje spelen. Laat me alsjeblieft wakker worden en merken dat het allemaal maar een nachtmerrie was!

PS Kijk zondag (10 september) bijvoorbeeld eens naar Loose Change. Een documentaire die door BNN op Nederland 3 wordt uitgezonden of de uitzending van Zembla die ervoor zit. (en mocht je deze missen, google dan op Loose Change II of ga naar de Zembla-site).