gepubliceerd op 29 januari 2007 door Sweetlikehoney

Dé uitvinding van de vorige eeuw is voor mij digitale fotografie. Vroeger, toen ik meer Sweet dan Honey was, had ik een 35mm cameraatje. Door stom toeval heb ik de kans gekregen om goedkoop aan een leuke digitale camera te komen. Helaas geen spiegelreflex, maar wel net op het randje. Op mijn Fuji 602 (btw ook leuk om iemand aan te spreken, het was bij mij de aanleiding dat Lief mij ooit heeft aangesproken) kan je bijvoorbeeld wel het diafragma (de grootte van de opening van de lens) en de sluitertijd (hoe lang de lens open blijft staan) instellen. Digitaal zorgt ervoor dat je -tig foto’s kan nemen en dat er altijd wel eentje bij is met een leuk resultaat, de rest kan je gewoon wegflikkeren (of, net zoals ik, bewaren op je pc).

Zoals ik al schreef, ben ik helemaal weg van Blijdorp en ben er één keer geweest zonder camera. Doe ik noooooooit meer. Die keer haalden de weet-ik-veel-wat-voor-soort-apen de meest gekke capriolen uit. Balancerend op takken waren ze lekkernijen uit het water aan het halen. Een genot om naar te kijken, nog veel leuker om te fotograferen, maar dan moet je natuurlijk wél je camera bij je hebben.

Tegenwoordig heb ik hem standaard bij me als ik weer een keer naar de dierentuin ga. Genoeg batterijen en geheugenkaartjes bij me (echt een vereiste!) . Mijn eerste kaartje van 256 Mb heeft geloof ik nog zo’n 100 euro gekost, nu heb ik hem zien liggen voor 18 euro! Echt, niet op besparen.

Toen ik eergisteren mijn logje aan het typen was, had ik er een aantal puntjes ingezet waar je op moet letten bij het fotograferen van dieren. Toch maar verwijderd en bewaard voor deze blog.

Lees de rest van dit bericht »

gepubliceerd op 28 januari 2007 door Sweetlikehoney

Het is al behoorlijk lang geleden dat ik, in Zeeuws-Vlaanderen en bij mijn zus in Oeteldonk, verplicht meedeed met carnaval: Rotterdammers blijven altijd nuchter (tenminste, nuchter nuchter, ze kunnen een enorme hoeveelheid alcohol naar binnen gieten met niet altijd even leuke resultaten). Vorig jaar was ik het carnavalsweekend bij Lief en moest zondag naar Rotterdam toe, omdat ik een voorstelling had in het Luxor Theater. Op weg naar het station voelde ik me compleet vervreemd, ik moest me als enige normaal geklede door een bizar uitgedoste menigte banen. De buurman stond voor mijn snufferd verkleed als SponseBob! En ik liep daar in mijn spijkerbroek, mijn suède jasje en hooggehakte laarzen. Dit jaar mag ik het dus helemaal meemaken, maar ik geloof dat ik me er maar flink afzijdig van ga houden (hoewel het misschien wel leuk is om nog een paar foto’s te nemen).

Eén van de ergste dingen van Carnaval zijn de carnavalskrakers. De onderwerpen zijn vaak verzonnen met een giga-hoeveelheid drank achter de kiezen en verder dan ‘Bij ons staat op de keukendeur’, ‘Weet je wat ik wel zou willen zijn (een bloemetjesgordijn)’, ‘Wat een genot in mijn grot’, ‘Boem is ho, Tuut Tuut’, ‘Klein konijntje Peter heeft een wortel in zijn hol’, en de ‘Vogelgriep’ van Johan Vlemmix gaat het meestal niet: niveau lager dan laag.

Dit jaar moet ik helaas bekennen dat er wel een leuke tussen zit. In zijn laatste show heeft Theo Maassen een luisterliedje opgedragen met de wereldtitel ‘Lauwe Pis’. Nadat ik eerst over de grond heb liggen rollen van lachen en met moeite getracht heb het nummer af te luisteren, ben ik als een speer naar de wc gehold, omdat ik mijn lauwe pis niet langer kon ophouden.

Officieel was het een sneer naar alle cabaretiers die zo graag liedjes moeten zingen in hun voorstellingen, maar het scoorde enorm en is dé scène uit zijn voorstelling geworden. Om zijn publiek tegemoet te komen, heeft hij, samen met de carnavalsvereniging ‘De Kapotte Kontjes’ (what’s in a name?), deze tekst op muziek gezet en het is pas uitgebracht. Hoewel totaal politiek incorrect en met een tekst die eigenlijk niet door de beugelkan, kan niets dit toch meer verslaan, dít wordt DE Carnavalskraker 2007. Omroep Brabant en Radio 8FM, stop maar met zoeken, het is lullig voor de anderen, maar laten we hen een afgang besparen.

Ben je nieuwsgierig geworden, hier het eindresultaat en de originele sketch uit Theo zijn voorstelling mét de bijbehorende tekst zodat je lekker kan meeblehren!

Theo Maassen – Lauwe Pis

In Afrika daar smaken rauwe bonen nogal zoet
omdat er altijd ergens wel een hongersnoodje woedt
Je zit dan psychologisch net iets sneller in een dal
daarom zeg ik Afrikaantjes vier toch ook eens carnaval!

Ze maken mij de pis niet lauw
Het heeft tieten, zit te zeiken, 3 keer raden..ja een vrouw!
Ze maken mij de pis niet lauw
Ik ben een beetje misselijk ‘k hoop dat ‘k het binnen hou

En in het midden oosten daar heb je een conflict
daar lijkt mij polonaise uitermate voor geschikt
Argumenten gaan dan ongemerkt over in gelal
nou dan hoor je al van verre, ja daar is het carnaval

Ze maken mij de pis niet lauw
Hup kom op die beentjes wijd ik blijf je altijd trouw
Ze maken mij de pis niet lauw
Dat is geen schoudervulling, nee dat is gewoon m’n bouw

Amerika, het land van Bush..dat is de president
Het zijn de nieuwe nazi’s al wordt dat door hun ontkend
Ze roeiden indianen uit, een volk kwam ten val
Ja, er zijn nog indianen maar alleen met carnaval

Ze maken mij de pis niet lauw
Ik hou van jonge meisjes, want die zijn zo lekker nauw
Ze maken mij de pis niet lauw
Doe maar weer een ander ik verveel me nogal gauw

In China daar eet iedereen elke dag chinees
dat kan toch niet gezond zijn, altijd bami met wat vlees
Daarom adviseer ik frietje met of broodje bal
want dat is wat wij eten hier tijdens carnaval

Ze maken mij de pis niet lauw
Het kan heel even pijn doen als ik ‘em naar binnen douw
Ze maken mij de pis niet lauw
De boodschap die is duidelijk, hou maar op met dat ge-au

Nee, dan de buitenlanders, wat zijn het er toch veel
Dat heet dan met een mooi woord multicultureel
Ja, ik zeg niet dat het vol is want dan klinkt er straks een knal
en dat kan ik niet gebruiken want dan mis ik carnaval

Ze maken mij de pis niet lauw
Er zit ook wel wat bloed bij maar het meeste is cacao
Ze maken mij de pis niet lauw
Dat wijf dat moet niet zeiken zolang ik d’r onderhoud

Alle moslim terroristen, of ja een heleboel
die zijn bereid te sterven voor een hoger doel
want dan mag je maagden neuken, in kleine honderdtal
maar dat is nog altijd minder als ik met carnaval.

gepubliceerd op 27 januari 2007 door Sweetlikehoney

Mijn gedachtes zijn de afgelopen dagen soep. Een verwarde brij alles maar om één ding draaiend. Het lukt me nauwelijks om iets op papier te zetten, ik kan maar over één ding nadenken en daarover kan ik helaas op mijn weblog niets kwijt. Vandaag had ik een gesprek waar ik vreselijk tegenop zag. Voor één uurtje moest ik naar Rotterdam toe en ik wist dat het geen leuk gesprek met een leuke uitkomst zou worden.

Anyway, daar wilde ik het dus niet over hebben, maar ik heb nog niet zolang geleden geleerd dat je het minder leuke altijd moet combineren met leuke dingen. Op het moment dat ik dat besefte, heb ik meteen een abonnement op de dierentuin in Rotterdam genomen. Een uurtje daar door de tuin banjeren en ik kan even alles vergeten.

Voor veel Rotterdammers is Blijdorp meer dan een dierentuin. Voor senioren (ik geloof dat je oude mensen tegenwoordig zo politiek correct moet noemen) die daar behalve aapjes, ook mensen kijken. Er zijn inwoners van Rotterdam zonder tuin die het als achtertuin gebruiken, ouders die met hun kinderen een dagje weggaan, mensen met camera’s met de meest mooie lenzen (kwijl, kwijl) en dan ook mensen zoals ik die even uit de echte wereld weg willen.

Hoewel ik tegenwoordig in Noord-Brabant woon en even een uurtje apies kijken er dan niet bij is (bijna de enige reden dat ik het erg vind om uit Rotterdam weg te zijn), ben ik nog steeds erg ingenomen met mijn abo. Er is bijna geen mooiere omgeving om foto’s te nemen en zeg nu zelf, wat is 60 euro per jaar?

Vandaag dus ook in de tuin van Ravesteijn (de architect van het ‘oude’ Blijdorp). Hoewel Blijdorp leuker is met mooi weer, kan je er in de winter ook hele leuke dingen zien (en er is ook minder gevaar voor je enkels vanwege kinderwagentjes) De vorige 2 zomers heb ik er echt bijna iedere dag rondgelopen. Hoe gek het ook klinkt, ik had het idee dat de otters (tegenover het leeuwenverblijf) blij waren me te zien. De ene otter die er zat (de ander was ontsnapt uit zijn verblijf en is opgevreten door één van de amoerpanters) heeft er ondertussen een vriendje bij en liet deze met trots aan mij zien. Er werd naar de ander geschreeuwd zodra ik mijn hoofd over het verblijf hing, hij ging op zijn achterpoten staan en daar hobbelde de ander naar het kijkplekje. Ronddraaiend en zwemmend om zichzelf aan mij te tonen.

Er zijn ook al verschillende dieren die de lente in hun bol hebben en de laatste maanden zijn er veel kleintjes geboren. Twee schattige leeuwtjes (klein kan je ze al niet meer noemen: formaat golden retreiver, maar vast iets gevaarlijker), een mini-nijlpaardje, een girafje, mini-kakkerlakken (jakkes! Wat zijn dát toch smerige beesten) en…. frummeltjes van gorilla’s.

Echt, te leluk voor woorden en toch smelt je bijna! Mensenbaby’s zijn al niet mooi om te zien, maar deze….. ze verslaan echt alles! Als ik ooit zo’n kind zou krijgen (wat ik al op voorhand niet wil, maar veronderstel dat ik de uitverkorene ben), dan zou ik hem meteen terugproppen.

Glas werkt helaas niet altijd mee met het maken van leuke foto’s, toch heeft het vandaag één ahhhh-foto opgeleverd en wat is nu een betere plek dan hem hier plaatsen.

gepubliceerd op 24 januari 2007 door Sweetlikehoney

De afgelopen halve eeuw heeft bol gestaan van digitale veranderingen: kleurentelevisie, grote plasmaschermen en lcd-televisie. Hoewel de porno-industrie veel profijt hadden van deze uitvindingen, waren er ook nadelen, doordat ook opnameapparatuur beschikbaar werd voor de ‘gewone’ man. Vroeger met Betacam (met die enorme cassettes), de 8mm camera en nu tegenwoordig zelfs mobiele filmpjes kan iedere man tegenwoordig van zijn eigen huisvrouwtje de meest ranzige filmpjes maken en deze daarna knus samen met een zak popcorn op de bank terugkijken.

De volgende bedreiging staat alweer klopt alweer aan: HDTV. Digitale High definition televisie heeft een veel groter aantal beeldlijnen waardoor een kwalitatief beter beeld wordt gerealiseerd dan het huidige analoge beeld.

De ‘acteurs’ en ‘actrices’ kunnen dus voortaan haarfijn in beeld worden gebracht. Door de gebruikte close-ups zien we hoe goddelijk hun lichamen écht zijn. Elk littekentje van boobjobs, elk rimpeltje en  cellulitis (waar rond de 85% van de vrouwen mee worstelt): de actrices zijn meteen hun status van perfecte vrouw kwijt. Ook de mannelijke spelers hebben een groot probleem. Het draait niet alleen meer om ‘ready and able’  zijn, maar hun poezelige huidje heeft nog meer aandacht bij het scheren. Je zou toch maar eens geen gelikte, gladde, breedgeschouderde man zien, maar geconfronteerd worden met pokdalige gezichten met lelijke scheerbultjes, brrrrrr….

Nu komen dus de acteurs en actrices massaal in opstand. Ik zie het al voor me: een stoet met (al heel bijzonder) zedig geklede pornosterren over Rodeo Drive, grote spandoeken dragend met teksten als: “Al die uitvergrote pukkels op mijn snee, daarom wil ik geen HDTV” of “Bij een beeld van een kut, hoort kut-beeld”. En de vaste pornogluurders kunnen hun support tonen door bijvoorbeeld te gaan lopen met “Did we ask for the real stuff?

Heer Freriks, het lijkt mee een uitstekend item voor het journaal. Een echt hoogtepunt en zoiets zie je maar weinig in de porno-industrie.

(bron: NY Times)

gepubliceerd op 21 januari 2007 door Sweetlikehoney

De afgelopen twee zaterdagen heeft EenVandaag uitzendingen gemaakt over mensen die niet meer willen leven. De heer Obbe Terpstra is 86 jaar. Zijn vrouw is na een langdurig ziekbed overleden aan kanker. Haar lijdensweg is een schrikbeeld voor hem. Bovendien wordt Terpstra langzaam blind. Hij vertelt aan EenVandaag dat hij klaar is met zijn leven en wil sterven. Op 25 augustus neemt Terpstra een barbituraat in en sterft meteen.

Het is een aangrijpend verhaal van een man die het allemaal wel gezien heeft. Die geen plezier meer heeft in zijn leven en iedere dag maar weer wacht op de dood. Gisteren was het vervolg op televisie. Twee vrouwen kwamen in beeld wiens ouders deze zelfde wens hadden.

De vader van één van de twee had al eerder een poging ondernomen met behulp van pillen en in het ziekenhuis woedend uit zijn slaap ontwaakte, omdat men hem had gered. Toen besefte de vrouw dat het hem menens was. Op een dag kwam zij langs en bleek dat hij had besloten die dag er een eind aan te maken door middel van ophanging.

In wat voor wereld leven wij dat wij mensen een afgrijselijke dood toewensen, omdat men niet over zijn eigen leven mag beschikken? Hoe egoïstisch zijn wij dat wij verwachten dat mensen, ondanks dat men klaar is, blijven leven, omdat wij niet willen dat ze dood gaan.

Op het forum van EenVandaag is een levendige discussie gaande.

Een vrouw van 47 vertelt: Het deed mij verdriet dat mensen met psychische problemen niet aan bod komen. Ik lijd al jaren lang aan chronische depressie. Vanaf mijn 10de wil ik al niet leven, vanwege ernstig misbruik. Ik ben zo moe om steeds maar weer door te moeten. Ik heb een aantal zelfmoordpogingen achter de rug. De angst op weer een mislukking houdt me nog tegen een nieuwe poging te doen. Het is verschikkelijk als je bijkomt en doorkrijgt dat het niet is gelukt.

Iemand van 54 met HIV schreef dat hij al 28 jaar vaak erg ziek geweest maar steeds weer kwam hij er bovenop. Afgelopen juli heeft hij een beroerte gehad en ondervindt daar nog steeds erg veel last van. Ook hij wil er graag uitstappen, maar helaas zijn huisarts werkt niet mee. Die vindt het te vroeg.

Op het forum van EenVandaag stond een prachtige vergelijking van Arpie49.

Als je in een supermarkt loopt en je hebt alle boodschappen gedaan, en je hebt alles gezien wat er te koop is, dan wil je gewoon afrekenen en naar huis. En dan blijf je niet rondlopen omdat de caissière het nog zo leuk vindt om met jou een praatje te maken!!! Mijn moeder is bijna 92 geworden, en zeker de vijf!! laatste jaren wilde zij graag dood “omdat zij het inmiddels wel gezien had allemaal”. En niemand kon of wilde hulp bieden.

Net alsof je voor de dertigste keer gedwongen wordt om dezelfde film te bekijken met de kreet van je kinderen en kleinkinderen en al je buren en de doktoren “oma, hij is zoooooo leuk!!! je moet hem echt nog eens bekijken!!” En die hele omgeving is absoluut niet aan het verstand te peuteren dat je hem al dertig keer gezien hebt, dat je weet hoe hij begint, wat iedereen doet, en hoe hij afloopt. En dat je geen trek hebt om de inhoud alweer met je omgeving te bespreken…. Dat je eindelijk wel eens een andere film wilt bekijken!

Uiteraard is het belangrijk dat er wel, vrijwillige, goede begeleiding wordt aangeboden. Begeleiding zorgt ervoor dat iets bespreekbaar wordt en dat iemand niet in stilte hoeft te lijden. Het kan, als iemand wil, ervoor zorgen dat iemand besluit om toch verder te leven of echt rust vindt en op een waardige manier zijn leven af kan sluiten.

Mensen worden van wieg tot graf gedwongen mee te lopen met de meerderheid. De medici kunnen heel veel problemen oplossen of tot in den treure het leven verlengen, maar zij kunnen niemand dwingen om van het leven te genieten. Het is heel pijnlijk voor de omgeving om een situatie mee te maken waarbij iemand die het niet meer naar zijn zin heeft, een doodswens heeft. Maar betekent dat dat men maar moet leven omdat wij de dood niet kunnen accepteren? Men zegt dat de grootste gift het leven is. Ik vind dat het grootste cadeau dat men iemand kan schenken, het recht op sterven is. Altruïsme en liefde in zijn grootste vorm.

Wil je de uitzendingen nog een keer zien, dan kan hier en hier . Let op! De Nederlandse publieke omroep heeft besloten om hele bevolkingsgroepen die geen gebruik maken van Windows en Windows Mediaplayer/Explorer buiten spel te zetten, dus als je Firefox/Linux hebt, dan kan het zijn dat je het helaas niet kan zien.

gepubliceerd op 20 januari 2007 door Sweetlikehoney

Met veel plezier geniet ik van wat Internet mij te bieden heeft. De enigzins beperkte wereld van vroeger is opgeheven. De wereld dat zijn wij en dat laten we ook weten. Times heeft het dit jaar duidelijk gemaakt. Wij zijn de persoon van het jaar.

Rommelmarkten zijn een uitstervend ‘ras’. Is één van je dakpannen (of meerdere) van het dak gewaaid, dan ga je niet meer naar de winkel, maar kijk je of iemand anders op Internet nog een restantje over heeft. Vreselijke cadeau’s gekregen met Kerst of op verjaardagen hoef je niet te bewaren voor een andere ongelukkige, maar gewoon weer via Internet verkopen.

Wil je iets kopen, kijk je eerst op Internet om je te oriënteren. Fora om te weten te komen of een product werkt, via prijsvergelijkers een leuke prijs bepalen en is iets hier niet te krijgen, laat je het gewoon uit het buitenland komen (let wel op de invoerrechten die mogelijk moet betalen en die kunnen oplopen tot 25% van de aanschafprijs!).

Heb je vragen over vreemde pijntjes, wil je meer weten of het verzorgen van je Meconopsis papaver, dan google je gewoon even en hopla! Koken vanuit een kookboek? Ik ben bang dat ze in de vergetelheid zullen raken (binnenkort te koop op Internet) en dat ook hier het wereldwijde web de overhand zal krijgen. Ik denk dat ik niet de enige ben die hier veel profijt van heeft ondervonden en nog zal krijgen.

Bloggers nemen ook een andere bijzondere plaats in in deze wereld. Sinds juni ben ik ook onderdeel van dit spinnenweb. Een goede Vlaamse vriend van mij vroeg zich af wat het nut was van een weblog. Het zijn er zoveel, hoe val je op, heeft het wel nut? In ieder geval kan je je creativiteit kwijt, misschien dat informatie weer een ander kan helpen iets op te lossen en amuseren is ook een vak. En soms komt de buitenwereld dichterbij en wordt het helder wat je hebt en juist niet hebt.

Bloggers baren bedrijven zorgen. Het is makkelijker te klagen over de service van bedrijven. En zoals dat geldt voor alles op Internet, het is jarenlang terug te vinden. Een nieuwe trend is gaande, sommige bedrijven hebben Webcare teams opgezet. Speciaal om weblogs, internetfora en andere sites door te spitten op -vooral- negatieve publiciteit. Men plaatst berichten om goodwill te krijgen. Biedt, als nodig, excuses aan, geeft aan hoe een procedure wel behoort te verlopen en kijkt of het probleem op te lossen is. UPC is één van de weinige bedrijven die dit openlijk doet (en netjes onder de naam ‘Webcare team’).

Hoewel… ik heb in december geblogd over de aankoop van een kerstboom (overigens ook weer via Internet gevonden!) bij de heer van Weesenbeek. Het verbaasde mij dat er maar weinig sites zijn waar duidelijk wordt gemaakt waar kerstbomen worden verkocht en riep dat boeren waarschijnlijk achterliepen. Blijkbaar is deze meneer weer bij mij uitgekomen en heeft hierop gereageerd. Ik moet dus nu nog meer woorden terugnemen, want deze meneer is een trendsetter en heeft zijn eigen Webcare team.

SwitchBL8 heeft een weblog voor de meer technici onder ons. Maar mocht je meer willen weten over computers (en is je Engels goed), dan kan je hier misschien vinden wat je nodig hebt. En zo ben ik weer gekomen bij een echt prachtig fotoblog.

Iemand uit het Brabantse land (wat komt daar toch veel goeds vandaan) heeft een fotolog opgezet van zijn twee, zeer fotogenieke, dochters. Het is zijn doel dagelijks een foto te maken van zijn gezin en zo een tijdlijn van foto’s te maken. Leuk voor zijn dochters, maar zeker ook voor de gluurders. Dat deze meneer ook nog eens een goed cameragevoel heeft en het ook nog eens bijzonder mooie plaatjes zijn en niet conventioneel, maakt het ook nog eens prettig om naar te kijken een een aanwinst voor je favorieten. En van daaruit ga ik je toch weer verwijzen naar het log van Lief die deze foto’s vertaald heeft in woorden en zo tips geeft hoe je nog mooiere foto’s kan maken voor je kids.

En weer een ander via-via kom je uit bij mensen uit waarvan je iets anders kan leren. Astrid heeft een bindweefselafwijking en blogt ook sinds mei 2006. Over haar leven, haar (ontzettend schattige) Golden Retreiver Mellis en problemen waar zij tegenaan loopt. En dat levert weer leuke mailwisselingen op en soms onverwachte completen. Dank je wel Astrid, ik ben erg blij met mijn award en plaats hem hier met trots.

Het Internet: een oneindig mooi medium!

gepubliceerd op 18 januari 2007 door Sweetlikehoney

Wat een toepasselijk weer vandaag. De storm van vandaag is de zwaarste sinds 27 oktober 2002. De ergste van de laatste decennia was die van 25 januari 1990. Daarnaast stormt het ook in mijn hoofd, het dondert en onweert extra hard op bepaalde plekken in Rotterdam en op de koop toe gaat vandaag in Nederland de Vlaamse productie van Windkracht 10 in première.

De storm bereikte rond het middaguur al een windkracht 10, maar zal rond 9 uur vanavond nog een keer een hoogtepunt bereiken. Het KNMI voorspelt tot middernacht nog windkracht 9 en 10, aan de kust én in het binnenlanden windstoten in het hele land tot 110 tot 130 kilometer per uur.

Alle treinverkeer is uit veiligheidsoverwegingen (voor het eerst sinds 1990) gestaakt. Duizenden reizigers zijn gestrand en moeten, als men geen ander vervoer kan regelen, op stations en andere plekken overnachten.

Door de hevige wind en regen vliegt er veel bouwmateriaal rond, glazen platen van de overkapping van het Centraal Station in Amsterdam zijn losgeraakt en vliegen (nog steeds?) in het rond. Volgens een woordvoerder van de NS is het
station op Amsterdam CS gedeeltelijk, aan de westkant, ontruimd. In Delft heeft de dakbedekking losgelaten en is een deel van het plein voor het station ontruimd. De Brabanthallen zijn ontruimd, schepen zijn losgeslagen, natuurparken afgesloten. Vaarwegen in Groningen afgesloten, de Moerdijkbrug kan je wel vergeten, ook die is niet berijdbaar. Van het stadhuis in Almere is een deel van de gevel afgeblazen.

Snelwegen zijn afgesloten vanwege een enorme hoeveelheid ongevallen en geluidsschermen die het niet meer houden. Bedrijven en scholen hebben hun medewerkers en studenten vervroegd naar huis gestuurd, winkels zijn eerder gesloten. Gevolg om kwart over vier vanmiddag een totaal van 330 kilometer aan file (normaal 70km).

In Zeeland bij Tholen is een bus van de weg gewaaid. Bij Ede zijn 2 doden gevallen toen er een omgewaaide boom op hun auto viel. Een motorrijder in Leersum is hetzelfde overkomen.

En wil je vanavond een pizzaatje bestellen bij Domino’s, dan kan je het shaken. Men levert donderdagavond niet aan huis. Dat wordt vanavond maar brood eten.

Blijf dus lekker vanavond binnen. Moet je tóch naar buiten, waai dan niet van de weg weg en laten we hopen dat alle stormen weer geruisloos overwaaien.

gepubliceerd op 16 januari 2007 door Sweetlikehoney

Graag wil ik hierbij een nieuwe logger aan het firmament voorstellen. Een talentvolle, charmante, humoristische (ja, ze zijn er!) Vlaamse speurneus heeft eindelijk de stap durven nemen om zijn woorden via het wereldwijde web te verspreiden.

Allemaal graag naar Hercule Poireau en motiveer hem om vooral door te gaan! We willen hem voor geen goud meer kwijt. (en zoals ze in één van de Nederlandse reclames voor één of ander kruidig smeerkaasje zeggen: Goed gedaan jochie!)

gepubliceerd op 11 januari 2007 door Sweetlikehoney

Hoewel ik in Rotterdam geboren ben, heb ik mijn hele jeugd in Zeeuws-Vlaanderen doorgebracht. Verplicht meeverhuizen met mijn moeder naar mijn vaders geboorteplaats. Niet dat ik dáár een trauma aan over heb gehouden hoor. Was best gezellig, hoewel af en toe boers en het Zeeuwsvlaamse accent….. Brrrrr!

Eigenlijk is Zeeuws-Vlaanderen geen onderdeel van Nederland. Was dit stukje in 1830 gewoon aan België toegekend, dan had het één grote vaargeul geweest en was Rotterdam daardoor een minder grote havenstad geweest.

De Zeeuwen hebben ook weinig met ‘De Overkant’. Mocht je ernstig ziek worden, dan word je getransporteerd naar het Academisch Ziekenhuis in Gent (bij krantenberichten altijd erg duidelijk: zwaar ongeluk en naar Gent: niet duidelijk of je er ooit levend uit zult komen). Men gaat gelukkig ook voor gezellige uitstapjes en boodschappen naar de zuiderburen toe. Veel goedkoper en meer keuze, want Terneuzen, de grootste stad daar, heeft niet echt een winkelhart. Vroeger moest men met de pont mee en tegenwoordig betaalt men minimaal 7 euro voor een retourtje Walcheren via de Westerscheldetunnel.

Die uitstapjes van vroeger waren enorm gezellig. Dagje winkelen in Brugge, de Stroppentocht tijdens de Gentse Feesten. De schoolreisjes waren ook in België: de dierentuin in Antwerpen of het Boudewijnpark (dolfinarium) in Brugge. Daar heb ik mijn meest memorabele verjaardagsfeestjes gevierd met als hoofdprijs een enorme bal die door dolfijnen het publiek werd ingeslagen en natuurlijk een ritje in een bootje getrokken door dolfijnen (hé, ik was 7, ik had toen nog niet door dat het zielig was).

Wij gingen ook wel eens met de familie of mijn Italiaanse buren naar Rotterdam. Grote volkswagenbus met 5 kinderen en dan via de nog niets veranderde, slecht onderhouden E17 door het centrum van Antwerpen via de Waaslandtunnel (de oude, want leukere route) en de 23 viaducten die je passeert (bukken, anders stoot je je hoofd!) naar Breda. We waren gewoon Belgen, alleen met een Nederlands paspoort.

Toen ik in Rotterdam ging wonen, ging ik nog steeds met regelmaat naar België. Lekker winkelen in Antwerpen, wat eten in één van de vele gezellige restaurantjes of een bioscoopje pikken in Metropolis (waar de Vlaamse beleefdheid toendertijd nog te vinden was).

Bij een groot deel van de Belgische bevolking was weinig meer te merken van de Vlaamse gastvrijheid. Begrijpelijk, want (sommige) Nederlanders kunnen zich flink misdragen. Jammer alleen dat ook de goeden hieronder moesten lijden. Men had bij voorbaat al een mening over ‘Ollanders en niets hielp om deze te veranderen.

Nu heeft de Belgische overheid besloten een wegenvignet in te voeren. Dit vignet gaat 60 euro op jaarbasis kosten (of 8 á 10 euro voor 10-dagenkaart). De Belgen krijgen dit bedrag terug via de wegenbelasting, dus eigenlijk is het een tax voor buitenlanders.

Zeeuws-Vlamingen zijn hier extra de dupe van. Zij zullen dan moeten gaan betalen, welke route men ook kiest om in Nederland te komen. Ook mensen die familie hier hebben wonen, zullen meer kwijt zijn. Of geld of tijd (want de Westerscheldetunnel is niet echt handig gepositioneerd voor mensen die vanuit het oosten komen).

Voor mij is dit echt dé druppel. Voor die 6 keer die ik per jaar naar België ga, ga ik dat bedrag niet neertellen. Aangezien ik ook nog geld moet betalen voor de Liefkeshoektunnel, zal ik toch maar (hoewel dus sneller via België) via de Westerscheldetunnel naar mijn ouders gaan.

Gastvrij? Nee, dat kan dus uit de Dikke Van Dale worden geschrapt als synoniem voor de Vlamingen.

gepubliceerd op 9 januari 2007 door Sweetlikehoney

Zit je net lekker ‘in’ je favoriete televisieprogramma, wordt het programma weer onderbroken door Yvon Jaspers met haar smotsige witte was, duikt Leen van Frisia weer glunderend in beeld dat we, dankzij hem, een nieuw chalet kunnen kopen of probeert de belastingdienst ons ervan te overtuigen dat zij het ons écht wel gemakkelijker willen maken.

Misschien ben ik wat bevooroordeeld, want ik heb (lokale) reclames
ingesproken én van die belspelletjes (voor tijdschriften!!!),
maar toch…. Jouw Prisonbreak, Dancing on Ice, King of Queens en vul-zelf-maar-in, worden betaald dánkzij deze inkomsten. De commerciële zenders krijgen, in tegenstelling tot de publieke omroepen, alleen geld via reclame (gesponsorde programma’s en reclame) en die domme belspelletjes overdag en ‘s nachts.

Persoonlijk ben ik erg blij dat voetbal verhuisd is naar Talpa. Ik vind/vond het belachelijk dat een publieke omroep 30 miljoen euro zou moeten uittrekken om voetbal te mogen laten zien, vooral omdat, hoewel kijkcijferhit, 55% van de Nederlandse bevolking niet zal kijken.

De Europese Reclamwet heeft vastgesteld dat de commerciële zenders maximaal 15 procent van hun zendtijd aan reclame mogen besteden, voor de publieke omroepen is dit (vanwege extra geld via de overheid) 6,5 procent. Uiteraard zal men hier op slinkse wijze gebruik van maken (minder reclame op bepaalde tijdstippen, op andere veel meer), maar boven die 15% per 24 uur zal het echt niet komen.

Inderdaad is het af en toe storend, maar er zijn genoeg manieren om deze boodschappen te omzeilen. Door zelf (een grote of kleine) boodschap te gaan doen, lekker iets te drinken inschenken of een lekker hapje klaar te maken. Vroeger miste je daardoor een deel van het programma, nu is daar speciaal tijd voor ingeruimd.

Ook kan je een harddiskrecorder aanschaffen. Hiermee kan je een programma opnemen en later afspelen, de reclame kan je er gewoon tussenuit knippen. Ook kan je een programma 10 minuten later gaan kijken en dan alsnog de reclames overslaan. Geweldig toch?

Mocht je dit allemaal niet willen, stop dan alsjeblieft met het kijken naar commerciële zenders. Niemand die je daartoe verplicht. Ga lekker terug naar de publieke omroep en bespaar daarmee ook nog abonnementsgeld voor de kabel, maar val andere mensen niet lastig met geklaag. In ieder geval mij niet! Zo, ik ga voor lief vragen wat hij wil drinken, want de reclames zijn weer begonnen.