gepubliceerd op 30 mei 2007 door Sweetlikehoney

Sinds gisteren is de navelstreng tussen mij en mijn oud-werkgever weer een stukje verder doorgesneden.

Ongeveer 5 jaar geleden heb ik meegedaan aan een pc-privé project. Via-via dacht ik een pracht pc te hebben gekocht. Helaas bleek het een zeer verouderd systeem met intern geheugen dat nog geen 2 maanden daarna niet meer gefabriceerd werd.

Gisteren begon mijn pc ineens heftig te piepen. We hebben op Internet het vertaalwoordenboek erbij gehaald en het bleek dat het geheugen van de pc het begeven had. Aangezien het (ram)-geheugen op dit moment alleen tweedehands te verkrijgen is en tegen absurde prijzen, lijkt dit het einde van deze miskoop.

Gelukkig hadden we het op tijd in de gaten, dus er was de dag ervoor nog een back-up gemaakt. Alleen ben ik nu best een beetje onthand en kan ik alleen pc’en als Lief luid ligt te ronken (raad eens wat hij nu aan het doen is ;-)).

Nou ja, met een beetje geluk krijg ik binnen no-time geld binnen en heeft de eenzame pc van Lief weer een werkend vriendje en komen er boven op zolder weer wat extra (vast nutteloze) pc-onderdelen bij.

gepubliceerd op 26 mei 2007 door Sweetlikehoney

Wat vind je van mijn nieuwe huisdier? Waarschijnlijk was ik vroeger één van de weinige meisjes die niet droomde van een eigen paard, maar Honey kon ik niet laten staan. Vandaag mocht ik haar ophalen en hoe kan ik anders dan het meteen aan mijn favoriete lezer laten zien.

.

(Dank Noud!)

gepubliceerd op 26 mei 2007 door Sweetlikehoney

Gisteren met mijn nieuwe collega’s bedacht ik me dat ik in mijn werkende bestaan toch wel ontzettend veel soorten bedrijven had gezien. Er staat een sjieke verzekeringsmaatschappij op mijn cv, maar ik heb ook ooit een paar maandjes (via een uitzuigbureau) bij een schoonmaakbedrijf gewerkt en ook bij een rvs-bedrijf (roestvast staal, dus niet roestvrij, want dat bestaat niet!). Bij het schoonmaakbedrijf heb ik samen met 2 andere meiden tijdelijk de financiële administratie en urenverantwoording van alle schoonmakers gedaan.

Vanochtend stond er in de krant dat een bouwbedrijf wel eens opdrachtnemers mee nam naar een hoerentent. Tot 2002 ging men op kosten van de bouwboeren uit eten en werden sexuele uitspattingen betaald. En dat wordt dan breed uitgemeten in één van landelijks grootste dagbladen.

Lees de rest van dit bericht »

gepubliceerd op 24 mei 2007 door Sweetlikehoney

Mag ik even kwijt dat er meer onderzoeken moeten worden gehouden? Heerlijk, al dat geneuzel over de temperatuur van de pasta, de hoeveelheid navelpluis bij mannen en vrouwen (mannen overrulen de vrouwen met verve) of hoe vrouwen (?) het meeste roddelen (via de vaste telefoon).

De universiteit van Warwick heeft zijn hoofd gebogen over de zoek- (of beter vind-) kunst van mannen en vrouwen. En wat blijkt? De vrouwen zijn helemaal niet zulke warhoofden. Zij zijn veel beter dan mannen in het vinden van sleutels, de locatie van verplaatste onderwerpen, het vinden van verdwenen sokken etc.

Ha! Thuis is het gezucht en gesteun niet van de lucht als ik weer eens op het allerlaatste moment -voordat ik de deur uit ga- de sleutels moet zoeken of mijn verstand weer eens niet op de juiste plaats ligt. Vanochtend naar één van mijn lezen gezocht? Welnee, hij lag precies op de plek waar ik hem een kwartier later vond. En, hoewel het een beetje lang heeft geduurd, ik heb toch ook maar mijn Lief gevonden terwijl hij zich flink aan het verstoppen was.

En die keren dat ik er iets langer dan gebruikelijk over deed of mocht er onverhoopt nu alsnóg een sok kwijt zijn, dan is dat alleen maar om de mannen in mijn omgeving geen minderwaardigheidscomplex te bezorgen. Ze hebben het tegenwoordig toch al zo zwaar met het bijbenen van die geweldige vrouwen..

gepubliceerd op 16 mei 2007 door Sweetlikehoney

De afgelopen maanden zijn zakelijk gezien niet echt je-van-het verlopen. Zonder alles in details uit de doeken te doen, is dit gedoe eindelijk achter de rug. Ik ben nu vrij als een vogeltje en kan in Oosterhout aan de slag. Aangezien mijn soort werk meestal via uitzendbureau’s gaat, heb ik me hier ook bij een aantal interimbureau’s (zoals ze in Vlaanderen worden genoemd) ingeschreven.

Vorige week heb ik een érg leuk gesprek gehad met H. van het plaatselijke Tempoteam. Diezelfde week kwam hij met een ideetje en heeft me ergens voorgesteld. Afgelopen vrijdag mocht ik daar al op gesprek voor een niet al te ingewikkelde, tijdelijke baan (had ik zelf om gevraagd) voor 4 dagen. Ook dit was weer een prettig gesprek, veel gelachen en uiteraard heb ik ze met mijn charmes ingepakt. A.s. maandag mag ik beginnen.

H. je bent een goed voorbeeld voor de uitzendbranche! Dank je wel voor je enthousiaste inzet, het meedenken en het vinden van een perfecte baan voor mij! Je maakt de naam van jullie uitzendbureau echt waar!

gepubliceerd op 14 mei 2007 door Sweetlikehoney

Naast een probleem met plannen (waarvan Lief nog zei dat het begrijpelijk was, aangezien dit mijn eerste officiële verhuizing is en weinig ervaring hiermee had), was het ook moeilijk in te schatten hoeveel verhuisdozen je nodig hebt. Toch altijd meer dan je verwacht, dus we kwamen er iets (een stuk of 3) tekort.

Gelukkig waren we in Rotterdam, dus er was een kans dat op zondag nog ergens een bouwmarkt open was. Het telefoonboek was ondertussen al weggemikt, evenals de Gouden Gids. De pc stond al lang en breed in Oosterhout (als eerste verhuisd). Dus dan ben je -vanwege moederdag- genoodzaakt om het via de telefoon te doen. De eerste die in mij opkwam, was 1850 (tjonge, de reclame heeft goed zijn werk gedaan).

Nummer van de Praxis gevraagd en ik werd doorverbonden…. met een fax! Tja, daar heb je dus niets aan. 1,30 euro foetsie + belminuten en ik was nog geen stap verder. Gisteren nog wel een klacht naar de klantenservice gestuurd (je dénkt toch niet dat ik nog een keer ga bellen!), maar nog niets gehoord. Nummers opzoeken: ik bel wel een vriend of kennis achter de pc!

gepubliceerd op 13 mei 2007 door Sweetlikehoney

Als er iets is waar ik een enorme hekel aan heb, is dat aan verhuizen. Alles inpakken. inladen en daarna in het andere huis weer uitladen. Op de één of andere manier heb je altijd meer in huis dan je verwacht en het wordt óf bepalen dat het weg moet (en wat er dan mee gedaan moet worden) óf meegenomen. Maar goed, af en toe móet het gewoon, dus dan zet je de schouders eronder. Ook mijn officiële verhuizing naar Easterwood moest eens geformaliseerd worden, iedere maand 350 euro voor opslagruimte betalen, is natuurlijk weggegooid geld.

Ik zat er al een tijdje tegenaan te hikken. Twee huishoudens samenvoegen, betekent ongeveer alles dubbel, dus kijken wat echt mee moest en wat niet. Vandaag was de echte verhuisdag. Aangezien ik niet vaak verhuisd ben (tweemaal in mijn hele leven: op mijn eerste en op mijn 19e), heb ik er ook de ballen verstand van. Inschatting over hoeveelheid werk, hoeveelheid spullen etc. : geen idee! En dat bleek!

Helaas kon het niet anders dan vandaag, dinsdag moet ik eruit zijn en de weekenden ervoor waren vanwege gebrek aan bestelbusje niet mogelijk. Ook waren er wat communicatiestoornissen waardoor mijn eerste optie ook dit weekend niet kon en we op de valreep nog vervanging moesten zoeken (en dat met moederdag!).

Broer M en vriend van Lief M. (alias Frank B: grote mond, klein hartje) en Lief (alias S) hebben me uit de brand geholpen. Het was allemaal twijfelachtig of het in één keer overgebracht kon worden, maar dát is wel gelukt (nadat ik -soms- met pijn in mijn hart nog een aantal extra dingen heb weggeflikkerd). Mijn schatting van de tijd die het in beslag zou nemen…. ok, planning is niets voor mij. De 2 uurtjes zijn een hele dag geworden. De logeerkamer staat helemaal vol, de gang staat nog vol met dozen, maar alles is nu in het Brabantse.

Oh, wat zal ik blij zijn als het de 16e is en ik geen sleutels meer heb van dat huis. Blij dat de vuilniszakken met rotzooi morgen (helaas, dat moet nog wel gebeuren en daarvoor is geen hulp beschikbaar) bij het grof vuil staan. Maar nog blijer ben ik met mijn M&M’tjeS. Jongens, jullie waren geweldig. Ik ben enorm trots op jullie en I O U!

gepubliceerd op 11 mei 2007 door Sweetlikehoney

Jaaaaaaaa, het is weer verjaardagtijd (vraag me niet hoe oud ik ben geworden, ik ben de tel ondertussen kwijtgeraakt, maar het kan ook het begin zijn van dementie). De cadeautjes stromen ondertussen al binnen (thanx S. voor de verrassing gisteravond. Geen idee wat ik met een hele grote markeerstift moet en de truffels van Smits zijn al op: spijtig dat ik nu weet hoe lekker ze zijn).

Van Lief had ik alvast een vroeg verjaardagscadeautje gekregen (of
was het een laat?). Een eigen domeinnaam: www.sweetlikehoney.nl Nee, nu niet meteen gaan kijken, want er staat nog nada, noppes, niks (behalve een opmerking in 6 talen dat deze domein geregistreerd is, maar dat er nog geen content op staat en dat weet je nu ook).

Natuurlijk ben ik er enorm blij mee: stoer, ik ben nu echt onderdeel van het Wereldwijde Web en niet van een sub-, sub-, subdomeintje. Er is toch één maar….. Ik dacht dat de domein onderdeel was van een all-in pakket en dat er een high-tec flitsend, bling-bling flashwebsite werd opgeleverd. Niet dus…

Heel vroeger -bij TelePartner Plus/Atlantic- had ik een gehele ICT-helpdesk tot mijn beschikking (die overigens ook de indruk had gekregen dat ik technisch goed onderlegd was) om mij te helpen met pc- en serverproblemen.

Helaas, die tijd is voorbij. Lief denkt echter ook (ten onrechte: I admit) dat ik genoeg van HTML weet en het best zelf kan. Vanmiddag werd hij geconfronteerd met de naakte waarheid: ik kan net een log met behulp van eenvoudige commando’s bakken. Mijn blik was volgens hem briljant: alsof mijn hersens er net waren uitgezogen.

Aangezien ik nog geen flauw benul heb wat ik erop moet zetten, begin ik maar bij het begin: een weblog. Googlen gaat me wel goed af, dus via-via heb ik een leuk beginners ‘theme’ gevonden (uiteraard wil ik op een gegeven moment zelf iets in elkaar zetten) en die plaatsen lukt ook nog wel. Maar dan, je wil er toch wel iets van een eigen draai aan geven: een koptekst (header) en het is ook wel prettig dat de links werken. En als je dan het thema-editor opent, zie je allemaal griezelige dingen:

<!DOCTYPE html PUBLIC “-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN” “http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd”>

<html xmlns=”http://www.w3.org/1999/xhtml”>

<head profile=”http://gmpg.org/xfn/11″>

<meta
http-equiv=”Content-Type” content=”<?php bloginfo(‘html_type’);
?>; charset=<?php bloginfo(‘charset’); ?>” />

Hellup! Wat moet ik hier in hemelsnaam mee? Mijn <i> en </i> zullen vast wel werken, maar dan moet je ook tekst hebben en om schuin af te laten drukken… Dat wordt weer een aantal boeken downloaden om HTML te leren. Uiteraard wil Lief dat ik alles volgens de w3-standaard programmeer (waarvan ik net zoveel begrijp als het overgrote merendeel van mijn lezers: niets!). Het wordt dus een lange termijnwerk. Mocht iemand deze kennis al in huis hebben, ik heb nog een goede cadeausuggestie: de vers te bakken website zo spoedig mogelijk voor mij opleveren. Mocht het heel veel werk zijn, dan wil ik er wel een zelfgefabriceerde taart (of andere maaltijd) tegenover stellen. Daar kan ik nl. meer van bakken.

gepubliceerd op 11 mei 2007 door Sweetlikehoney

De laatste keer dat ik het Songfestival heb gezien, is denk ik een jaar of 8 geleden. Zoals ongeveer de rest van Nederland keek het hele gezin Honey in de jaren ’80 naar dit grootse evenement. Ik keek altijd mijn ogen uit. Het live orkest, voor Nederland, onder begeleiding van Rogier van Otterloo of Harry van Hoof, de rokjes van Bucks Fizz, de blote voeten van Frizzle Sizzle en maar hopen dat Nederland eerste zou worden. Nadat de kijkers mee mochten bepalen wie het beste liedje had en het orkest werd afgeschaft, heb ik het Songfestival in de ban gedaan. Later mocht men ook in iedere willekeurige taal zingen (en werd voor het overgrote deel in het Engels gezongen) en nog iets later werd het aantal landen dat mee mocht doen ook weer uitgebreid (er deden in 2005 40! landen mee). Nog meer reden om mijn boycot te handhaven.

Ieder jaar is er weer ophef rond het festival. We kennen allemaal Dana International (Israël) nog wel, de eerste travestiet die niet kon zingen, maar wel won. Tatu probeerde het in 2004 met een lesbische act (en werd, ondanks dat de dames niet konden zingen, toch nog derde) en vorig jaar hadden we de als monsters verkleedde hardrockgroep Lordi die overwacht wonnen met hun bijzondere performance.

Lees de rest van dit bericht »

gepubliceerd op 7 mei 2007 door Sweetlikehoney

Paniek op Cyprus. De militairen aldaar hebben last van lieveheersbeestjes. De Britse soort zendt nl. golven uit die het radioverkeer van de the Joint Service Signals Unit & Flight Army Air Corps kunnen verstoren. Het gaat dus niet om de kleine schattige (?) kevertjes, maar om een electrisch, op afstand bestuurbaar sexspeeltje.

Na flink zoeken (de Love Bug 2 bestaat niet, daarop googlen en je stuitert op Herbie), kom ik uit op de enige site die het ei verkoopt. De productinformatie is zeer interessant. Deze lovebug II is fluisterstil (altijd prettig, want een orgasme hardop hebben, vindt zelfs Sally niet zo erg, maar dat ei moet je natuurlijk niet horen) en heeft een bereik van wel 6 meter.

En dát ding stoort op de militaire radio? Dan moet het zeker gebruiken worden door het vrouwelijke deel van de basis en zij moet op ongeveer 1 meter van de zender staan, maar anders…. Ik vermoed dat mannelijke militairen zich gewoon gepasseerd voelen. Tegen een eitje voorzien van 3 snelheden en 4 ‘pulse’ standen, kan hun vleesdildo natuurlijk niet op. Deze vijand móest, om de vrede te bewaren, uitgeschakeld worden. Mission accomplished!