Jingle bells in augustus

gepubliceerd op 31 augustus 2008 door Sweetlikehoney

Vriendinnetje M (aka De Duivenfluisteraar) mocht weer een middagje langskomen. Ze komt voor haar rust, want een aantal weekjes geleden heeft ze een flinke hersenschudding opgelopen. Aangezien Easterwood een rustig slaapstadje is, is deze plek uitermate geschikt om uit te rusten. Het enige geluid wat we af en toe horen (naast de gebruikelijke scootertjes) is de toeter van het treintje van De Katjeskelder naar het centrum. De Attractie van de omgeving, maar schijnbaar reed die zo snel, dat alle bejaarden daar uitvielen. Voor hen zou iets rustigers verzonnen worden.

Wij lagen dus lekker uit te buiken na een copieuze maaltijd, toen opeens uit het niets een gejammer de tuin werd ingeslingerd. Ik dacht dat we hier geen moskee hadden, maar het was toch vrijdagavond, misschien had ik iets over het hoofd gezien? Het bleek echter de nieuwe Attractie te zijn voor onze bejaarde bewoners: een beiaardconcert! En om het carrilion te begeleiden, had men de wereldberoemde zanger Rensz Gorisse ingeroepen. Ja, Easterwood is hipper dan hip (in de jaren ’50!).

Ik weet niet wat het niveau van de zangers van Oosterhout is (voor het parkfeest worden meestal echte zangers uitgenodigd), maar het voorspelt niet veel goeds. Of degene die konden zingen, waren op vakantie of men durfde niet geassocieerd te worden met een bei-jaard-dier. Terecht lijkt me, had ik dit geweten, had ik ook een vakantie naar Verwegistan geboekt.

En dus moesten wij moesten het doen met Rensz. Die man had er erg veel zin in die avond, beijaard-dier Pieter Maassen ook en die rammelde er flink op los. Rensz zette er nog een tandje bij en de volumeknop ging elk nummer wat omhoog. Hoe enthousiaster hij werd, hoe valser het klonk en hoe onverstaanbaarder het werd. M en ik wisten niet waar we het hadden en probeerde er maar het beste van te maken tot te trachten te verstaan wat er werd gezongen. Helaas, het was geen doen. Om 8 uur zijn we met de staart tussen onze benen maar vertrokken richting de voetbalvelden van Breda.

Hopelijk blijkt dat de winkeliers flink minder omzet gedraaid te hebben (of juist niet, omdat iedereen naar binnen vluchtte), de binnenstad van Oosterhout leek op een plek waar een atoombom was gevallen en is dit een eenmalige actie van de gemeente. Anders moet ik mijn heil maar ergens anders gaan vinden op deze dagen of moet ik de supersooker maar weer tevoorschijn halen. Zou wasbenzine hier ook tegen helpen of moet ik extremere maatregelen nemen?

Liefs vanuit een wederom rustig Easterwood,

Joehoe, ik ben er weer!

gepubliceerd op 30 augustus 2008 door Sweetlikehoney

Na een behoorlijk lange stilte, probeer ik weer wat nieuw leven te blazen in mijn erfenis van Sjoerd. Een cadeautje voor mijn verjaardag van vorig jaar, de laatste bleek achteraf. Na flink wat pushen van een paar hele lieve mensen in mijn omgeving, pak ik niet alleen mijn leven, maar ook hier de draad weer op.

Hoe het met me gaat? Tja, ik had verwacht dat ik het redelijk goed zou kunnen redden. Nuchter als ik was, had ik bij aangaan van onze relatie besloten dat ik zou genieten van de tijd die ons gegeven zou worden en daarna gewoon verder zou gaan. Nou, ik kan je vertellen, er is niets gewoons aan. Het heeft me veel meer aangegrepen dan ik had verwacht. Dat Oosterhout dit jaar nog geen overstromingen heeft gehad, is wonderlijk gezien het aantal tranen dat ik gelaten heb.

Maar ik worstel verder, heb toch nog steeds weer leuke, mooie prachtige momenten met de mensen die ik in mijn omgeving heb en dus hier en daar een flinke dip. Ik ben blijven wonen waar we al woonden, heb een paar kleine dingetjes in huis veranderd (en er zijn er nog een paar die moeten gebeuren: nog vrijwillige dhz’ers aanwezig?) en ik werk bij een klein bedrijfje in Oosterhout als PA (en nee, de grens ligt toch echt hier).

En hoe mijn toekomst eruit ziet? Geen flauw idee! Maar ik heb al gemerkt dat we die niet kunnen sturen, dus freewheel ik gewoon verder en probeer ik het beste te plukken wat er beschikbaar is. En daarbij hoort natuurlijk mijn blog, helaas zonder de scherpe reacties van mijn Lief en zonder zijn redactionele hulp (sorry als er dus een paar typefoutjes in staan), maar ik ga verder waar we gebleven waren. De hele wereld lastig vallen met mijn mening.

Tot gauw!

Liefs,

Signature