gepubliceerd op 31 december 2009 door Sweetlikehoney

Wat gaat de tijd toch snel! Nou ja, dat hoef ik jou waarschijnlijk niet te zeggen, je denkt er vast hetzelfde over. Kerstdagen zijn voorbij en nu de laatste hobbel.

Casper mag op dit moment niet meer naar buiten en heeft me daarom al een aantal keer vuil aangekeken. Uit protest is hij maar in de net verschoonde kattenbak gaan liggen. Niet vanwege het vuurwerk hoor, want hier is nog niet enorm veel te horen.

Ik zal blij zijn als de feestdagen weer voorbij zijn. Niet dat ze niet aardig zijn geweest; ik ben met één van mijn liefste vriendinnen en haar kids onder andere naar het Kerstcircus in de Ahoy geweest en één dag met mijn hele familie (een kippenhok bestaande uit 9 personen), maar het blijft toch een leeg gevoel (en nee, ik wil ook niet zielig doen!). Vanavond wordt waarschijnlijk een rustig avondje in een vertrouwde omgeving.

Ik wil iedereen een heerlijke avond toewensen met iedereen die je lief is. Mocht je ervoor kiezen om hem alleen door te brengen, geniet dan van de rust en weet dat ik aan je denk. En hopelijk wordt 2010 een positief jaar met veel geluksmomenten, een lot uit de loterij en heel veel liefde.

Liefs,

gepubliceerd op 23 december 2009 door Sweetlikehoney

Vandaag weer iets bizars gelezen. Nu weet ik wel dat kranten erg goed zijn in het overdrijven (vooral als ze het weer uit tweede hand horen), maar de grote lijnen zullen vast wel kloppen.

Een buschauffeur van Connexxion in Almere heeft een driejarig meisje de bus uit gezet omdat ze te hard aan het schreeuwen was in zijn voertuig.

Wat er nog meer in staat, is drama, dus dat halen we er niet bij. Maar wat moet een chauffeur bezielen dat hij een klein meisje de bus uitzet? Waren er geen grote knullen die hij aan kon pakken of had hij zijn dagelijkse dosis nog niet gehad? Ja, een kind kan heel vervelend zijn, krijsen en niet te stoppen zijn en ook ik vind dat wel eens te veel worden. Alleen is er geen haar op mijn hoofd die eraan denkt om een kind daarvoor de zaak, mijn huis, de bus of wat dan ook uit te zetten.

De bestuurders van het OV klagen regelmatig dat ze zo slecht behandeld worden door reizigers. Ja, dat zal vast wel en het zal ook niet altijd even veilig zijn. Beseffen ze alleen niet dat ze soms eerst de aangever (of één van hun collega’s?) zijn?

Naar aanleiding van dit verhaal, schoot me meteen iets te binnen. De dag dat Sjoerd met spoed opgenomen was tijdens zijn controle, ben ik met de bus naar Utrecht gegaan om daar een aantal dingen voor hem te halen. De opname was compleet onverwacht en hij had niets bij zich. Een pyjama, tandenborstel etc zou wel prettig zijn.

Aangezien het makkelijker was om met de bus naar het centrum te gaan, stapte ik bij het UMC op de bus van Connexxion met een strippenkaart in mijn hand (die had ik toendertijd standaard bij me). Ik had geen flauw idee hoeveel strippen het waren en ik gaf automatisch -zoals dat in Rotterdam vaak gaat- de strippenkaart aan de chauffeur met de opmerking dat ik naar het centrum toe moest.  Wat er toen gebeurde, hij schoot uit zijn slof. Dat er een automaat hing waar ik kon stempelen en dat ik dat maar moest doen.

Ik was overdonderd, vroeg aan een medepassagier hoeveel strippen het was naar het centrum en ging zitten. En toch, het zat me niet lekker, dus ik ben weer naar voren gelopen en heb hem gevraagd waarom hij zo reageerde. “Nou”, zei hij, “Je bent hier gekomen, dus kan je het terug ook wel zelf oplossen”. Ik gaf aan dat ik helemaal niet met het ov was gekomen, maar met de auto. Hij begreep er helemaal niets van en vond me maar bijzonder lastig.  Ook toen ik aangaf dat mijn vriend onverwacht opgenomen was, had hij geen begrip en vond dat ik het maar zelf uit moest zoeken.

Afgelopen week was ik weer in Utrecht en werd er weer aan herinnerd. Zeker niet prettig na wat er daarna nog gebeurd is.

Het was overigens niet de eerste keer dat me zoiets is overkomen. In Rotterdam was ik op een gegeven moment bij een vriendin die in het centrum woonde. Om safe te zijn, nam ik altijd de op één na laatste tram naar huis. Helaas, ik wachtte, maar de tram kwam niet. Ik had een vermoeden, maar heb voor de zekerheid de bestuurder van de tram aan de andere kant tegengehouden en gevraagd of er iets was. En inderdaad, de laatste twee trams waren uitgevallen. Ik heb hem toen gevraagd hoe ik dan thuis moest komen. Zijn antwoord: dat interesseert mij niet, neem de metro maar. Nu moest ik dan het laatste stukje door een straat lopen waar veel junkies zaten en ik deed dat liever niet en vertelde hem dat ook. Volgens hem had ik daar dan maar niet moeten gaan wonen.

Kortom, twee verhalen waarbij de ov-medewerkers nu niet echt dienstverlenend bezig waren. Je weet dat ik af en toe best uit mijn slof kan schieten, maar in deze twee gevallen heb ik dat echt niet gedaan.

Lieve chauffeurs, begrijp dat jullie niet altijd even vriendelijk of zelf agressief worden aangesproken (en soms meer). Er zijn echter veel passagiers die het goed menen, die wel vriendelijk willen zijn, maar die door jou of door één van jouw collega’s niet echt prettig behandeld worden. Een goed begin, begint bij jezelf en scheer dus niet iedereen over één kam, dan proberen wij dat ook niet te doen. En dat meisje, een glimlach en een grapje kan wonderen doen, misschien had dat in dit geval iets minder ophef veroorzaakt.

Liefs,

(bron: Webregio.nl)

gepubliceerd op 22 december 2009 door Sweetlikehoney

Zoals jullie misschien wel weten, heeft Sjoerd ooit Windows de deur uit gedaan om over te stappen op een of andere Linux-variant. Het is gratis en werkt net zo goed (in mijn en zijn ogen zelfs beter). Eind oktober is er een hele nieuwe versie uitgekomen  en het werd eind november tijd (eerst altijd even de eerste patches afwachten) om voor de eerste keer een “schone” installatie te doen (niet noodzakelijk, wel af en toe handig). Dat betekent dat geen gewone upgrade van het systeem, maar je gooit eigenlijk alles weg en installeert je pc helemaal opnieuw.

Zo’n schone installatie kost niet veel tijd, zeker niet in vergelijking met Windows. Ik had vlak daarvoor net een externe harddisk (hd) van 1Tb gekocht, zodat ik mijn belangrijkste informatie niet kwijt zou raken. Eén van de punten waar op diverse sites op gewezen wordt,  is dat je er op moet letten dat je die harde schijf natuurlijk wel afkoppelt als je een nieuwe installatie gaat maken, want hij formatteert de hele boel ook weer. En natuurlijk was ik dat vergeten…..

Mijn nieuwe installatie werkte prima, maar wel eentje waarbij ik ook een lege externe harde schijf (waar ik mijn back-up had opgezet) kreeg en dát was dus niet de bedoeling. Na de eerste paniek, leek het mij verstandig om juist heel rustig te blijven. Het eerste wat ik gedaan heb, is ervoor gezorgd dat er niet meer op de hd geschreven kon worden en dan is het zoeken naar een goed recoverprogrammaatje. En dat heb ik gevonden.

Wat je ook moet hebben, is geduld: heel veel geduld. Het softwareprogramma heeft er al 8 dagen over gedaan om alle puzzelstukjes van de bestandjes bij elkaar te zoeken en nu duurt het ook weer 5 dagen om daarna al die gevonden bestanden weer veilig op een andere schijf te zetten. We zijn op de helft, dus net voor de Kerst heb ik de bestanden weer terug.

Het is prettig dat anderen ervaring opdoen, zodat jij die fouten niet kan maken. Wees dan niet zo onhandig als ik en lees ze! Voorkomen is beter dan genezen, dus maak regelmatig een back-up (vergeet daarbij je mail en bookmarks niet), controleer je harde schijven regelmatig op fouten en -dat had voor mij niets uitgemaakt- verdeel een grote harde schijf in meerdere partities (“gedeeltes”).

Mocht het je wel een keer overkomen (zowel het crashen van een harde schijf als per ongeluk wissen), blijf rustig, zorg ervoor dat je de harde schijf tegen schrijven beveiligt en geef niet op. Er zijn -tig programmaatjes (voor de meeste moet je helaas dik betalen) en lukt er ééntje niet, probeer dan een ander. Zoek goed op Internet welk programma geschikt is voor jou en heb geduld. Oh ja, bij een crash kan het natuurlijk zijn dat een deel niet terug te halen is, maar dan heb je in ieder geval een groot deel kunnen behouden.

Mij zal het hopelijk niet meer gebeuren, vanaf nu wordt het twee back-ups op twee verschillende schijven en de meest belangrijke info ook nog ergens online. Helaas waren de lessen van Sjoerd niet voldoende, maar met de tips die hij gegeven heeft, kom ik toch een heel eind en de rest leer ik bij door ervaring.

Veel liefs,

gepubliceerd op 21 december 2009 door Sweetlikehoney

Nee, ik ga het niet hebben over de vertragingen bij de NS van de afgelopen week. Het klinkt een beetje egoïstisch, maar ik ga gewoon te weinig met de NS om me hier druk over te maken. Ik heb nog wel een kortingskaart, maar het autootje voor de deur maakt het vaak toch wel gemakkelijker (zeker als je in een “stad” woont zonder NS-station en je meestal na aankomst met de NS nog verder moet reizen).

Op verzoek van mijn ouders ben ik afgelopen week voor een keer deels met het ov naar de crematie van mijn oom in Rotterdam geweest. Zoals gebruikelijk, had ik weer pech en hadden de treinen flinke vertraging. Nog niet eens vanwege de sneeuw, maar door de ingebruikname van de Thalys. Schijnbaar zijn er problemen met het treinbeveiligingssysteem. Alleen heeft de Thalys ondanks die vertraging altijd voorrang op internationale treinen en hobbelen de snel- en stoptreinen daar weer achteraan.

Ook ik had daar dus last van en kwam te laat voor mijn laatst mogelijke aansluiting op de bus aan op Rotterdam CS. Balen, want als er iets is wat niet prettig is, is het te laat komen voor een crematie. Gelukkig stonden er een aantal medewerkers van de NS bij de uitgang en daarvan heb ik er één aangehouden. Hoewel het niet makkelijk te regelen was, heeft zij ervoor gezorgd dat ik op kosten van de NS met de taxi naar Hofwijk ben gebracht.En dan bedoel ik niet eens de kosten voorschieten en een briefje schrijven, maar de rekening gaat linea recta naar de NS toe.

Kijk, we kunnen vaak mopperen op de NS, maar schijnbaar gebeurt er ook nog wel eens iets prettigs tussen de vertragingen door. Bedankt NS!

Liefs,

gepubliceerd op 18 december 2009 door Sweetlikehoney

Alweer 2 jaar geleden….

Twee jaar geleden ben ik tijdelijk op de been gehouden door Serious Request van 3FM.  De eerste nachten kon ik voor geen meter slapen. Ik zat vol adrenaline en had ook geen zin om in een leeg bed te slapen (ik moet stiekem bekennen dat ik zelfs zo’n 2 maanden ‘s nachts de bank bezet heb gehouden).  Gelukkig ging Serious Request weer van start en kon ik dag en nacht naar de televisie staren.Vorig jaar stond het Glazen Huis in Breda en hoewel ik minder heb meegekregen dan het jaar ervoor, ben ik natuurlijk wél wezen kijken.

En vandaag heeft Maxima de deur voor 6 dagen afgesloten van de buitenwereld. Hoewel ik vind dat men in Nederland ook wel een goed doel had kunnen vinden, vind ik dit toch altijd een sympathieke actie. Chips, had ik nu maar een bak met geld. Gewoon lekker een keer écht een plaatje van mij op de radio te krijgen en hebben jullie de veiligsite bekeken? Wat worden er weer originele dingen geveild. Wat dacht je van een dagje Ome Willem bij je thuis, een avondje optreden van de Nightwriters of een masterclass desserts (en niet deserts pap!) maken van Rudolph van Veen? En dan zijn er ook nog veel tastbare dingen: gitaren van bekende bands, litho’s en dergelijke. Leuk, leuk, leuk (en helaas duur, duur, duur).

Mocht je een bak met geld hebben en mij blij willen maken, dan bied dan voor mij maar op twee kaarten voor Guido Weijers met Meet & Greet (toch maar niet, ik begin nu al scheel te kijken…) het glazen object van Snow Patrol.

Dus heb je wat geld over, doneren:

Sms naar 3333  (kosten 1 euro)

Vraag een plaat aan (mocht je niets weten, dan weet ik er nog wel wat) of

Stel een eigen hulppakket samen!

Bedankt en veel liefs,

.

.

.

PS wat een waanzinnig anthem hebben ze dit jaar!

gepubliceerd op 18 december 2009 door Sweetlikehoney

Een ongeluk zit in een klein hoekje en soms gekkere dan je nog verwacht. Zo kun je je stuitje bezeren als je een deo uit een ladenkastje pakt of… je kunt de telefoon wegzetten op de oplader.

Natuurlijk is dat laatste vandaag bij mij gebeurd. En dan ben ik zo’n twijfelkont. Wacht eerst even 10 minuten en dan blijk je gewoon je hand niet meer met de palm omhoog neer te kunnen leggen. Dan bel ik de huisarts en die vind het verstandig dat ik even kom. Weer 10 minuten later vind ik mezelf een aansteller en bel af (kan maandag ook wel als het dan nog pijn doet). Alleen lijkt het dan na een kwartier toch meer pijn te doen en nogmaals bellen, want er zal maar iets gescheurd of zelfs gebroken zijn.

Dus ik ben vandaag voor de verandering eens bij de huisarts geweest. En natuurlijk is het een simpele kneuzing. Een paar dagen rust houden (dus wat ik nu doe: met twee handen typen, is al niet verstandig en mijn arm geeft dat ook duidelijk aan) en dan zou het over moeten zijn.

Balen, want al mijn films staan nog op de externe harde schijf die op dit moment wordt ge-”recovered” (want je moet nooit de usb-kabel erin laten zitten als je je pc een schone -nieuwe- installatie geeft; dan wist hij meteen alles van die harde schijf), dus weinig nieuwe films te kijken. Boeken lezen is lastig, want zo zwaar. Aangezien ik alleen met twee handen kan typen, wordt de pc ook niets en natuurlijk wilde ik juist beginnen aan de grote voorjaarsschoonmaak en die kan ik ook wel vergeten (dáár baal ik nog het meeste van! ). Stukje autorijden is niet verstandig en de fiets kan ik met dit weer ook wel vergeten.

Casper daarentegen zal wel errug gelukkig zijn met zijn vrouwtje wat meer op de bank. Iemand die leuke tv-tips heeft, laat ze achter en vanaf volgende week zal ik wel tv-recensent worden.

Veel liefs (en weinig gedraai),

gepubliceerd op 15 december 2009 door Sweetlikehoney

Lang geleden, rond Sinterklaas, was een klein meisje met twee paardestaartjes uit logeren bij haar opa en oma in Rotterdam Lombardijen. Nadat ze een paar liedjes voor de Sint had gezongen, mocht ze haar schoen zetten, uiteraard met een enorme winterpeen erin. De volgende ochtend sprintte ze naar de gaskachel en zag dat Sinterklaas haar had beloond met een prachtig oranje (super fout plastic) flipperkastje, inclusief twee glimmende metalen balletjes om mee te kunnen flipperen.

De hele ochtend was ze rustig bezig met haar nieuwe aanwinst en toen ome Rinus en oom Arie binnen kwamen, werd dit natuurlijk ook aan hen getoond. Ze waren erg onder de indruk van dit prachtige cadeau en wilden het ook uitproberen. Na een kwartiertje wilde het meisje weer zelf gaan flipperen, maar blijkbaar waren beide ooms het hier niet mee eens.

Ze kreeg de flipperkast terug maar zonder de balletjes, zodat er weinig te flipperen viel. Ome Rinus (te herkennen aan zijn kleine guitige ogen) stond erbij te kijken wat er nu zou gebeuren. Het meisje was niet dom en wist dat één van beide ooms de balletjes hadden geconfisqueerd. Eerst de handen van ome Rinus opentrekkend, waar dan toevallig weer niets in bleek te zitten, toen kijken bij oom Arie (die ondertussen de balletjes weer had doorgegeven aan ome Rinus). En zo plaagde ze haar maar de hele tijd. Dat waren ome Rinus en oom Arie: (hele lieve) plaaggeesten!

Toen ze een jaar of 19 was, ging ze in Rotterdam studeren. Ze had ondertussen al een huisje gevonden, maar het zou iets later opgeleverd worden. Ome Rinus en zijn vrouw hebben haar een aantal weken ben hen laten logeren totdat ze de sleutel zou krijgen. Ook nadat ze haar eigen onderkomen had, kwam ze regelmatig met plezier op bezoek en zelfs toen werd ze nog regelmatig in de maling genomen.

Dat meisje was ik natuurlijk en helaas ben ik de afgelopen tijd door omstandigheden niet meer op bezoek geweest. En nu is het helemaal niet meer mogelijk. Afgelopen vrijdag is hij overleden.

Ik zal u missen mijn lieve oom!

Heel veel liefs,

gepubliceerd op 12 december 2009 door Sweetlikehoney

Vanavond (vrijdagavond) P&W gekeken? Nee?! Zoals iemand dat op een forum zo mooi zei: “Het was weer een mooie Theo Maassen”. (Vernoemd naar de escalatie tussen Theo en Patricia Paay in DDWD).

Mohammed Enait was uitgenodigd om zijn rechtelijke overwinning om in de rechtzaal niet te hoeven opstaan, toe te lichten bij Jeroen Pauw en Paul Witteman.  Misschien zegt je dat nog niets, maar je kent vast de rechtzaak wel die Enait heeft aangespannen tegen de gemeente Rotterdam vanwege zijn weigering om vrouwen handen te schudden toen hij nog bij de Sociale Dienst werkte.

Hij had dus bezwaar aangetekend – kan hij waarschijnlijk zijn functie als advocaat niet uitoefenen- tegen een ontvangen berisping van de Orde van Advocaten, omdat hij niet opstond in de rechtzaal voor de rechter en een “mutsje” draagt, terwijl religieuze uitlatingen daar niet passen.

Ok, dit was even een korte introductie. Nu het eigenlijke verhaal. Jeroen Pauw deed het woord en ik moet eerlijk zeggen dat die meteen in de aanval ging. Eerlijk gezegd was de discussie nauwelijks te volgen. Pauw en Enait rattelde door elkaar, Enait heeft ook nog de neiging om snel te praten waardoor het allemaal nog minder verstaanbaar wordt.

Tussendoor hoorde ik vlagen van “de hele redactie van P&W zijn racisten”, “U bent een elite racist” (tegen Jeroen Pauw). Jeroen Pauw had voor de uitzending tegen Enait gezegd dat hij niet in een multiculturele samenleving geloofde, waarmee hij ook om de oren werd geslagen (hoewel Enait het wijzigde in multireligieuze samenleving). Het was Vuurwerk!

En het doofde heel snel door Paul Witteman (die er als een zoutzak bij zat) de zapservice aankondigde. Daarna was Mohammed Enait in geen velden of wegen meer te bekennen. Met de staart tussen zijn benen vertrokken (vast beledigd…).

Dus, mocht je het gemist hebben, kijk dan even bij uitzending gemist of maandagmiddag (als je dat kan) om 16.00 uur op Nederland 1.  Ik vond het zeer vermakelijk en heeft mijn beeld van Enait nu niet echt positief beïnvloed.

Liefs,

gepubliceerd op 11 december 2009 door Sweetlikehoney

Ik heb jullie vorig jaar al geschreven over het hoge voorschotbedrag dat mij in rekening is gebracht voor elektriciteit (zo’n 346 euro per maand). Gelukkig is dat in februari teruggedraaid en mocht ik weer op een normaal voorschot overgaan. Het is echter weer tijd voor een nieuwe jaarafrekening en wederom heb ik een kleine hartverzakking gehad.

Sinds 1 januari 2009 is er een nieuwe methode van afrekenen. Was het voor die tijd gebruikelijk dat je een kostenpost had voor variabele transportkosten, sinds 1 januari is dat vervangen door een capaciteitstarief. Dit tarief is gebaseerd op het mogelijke electriteitsverbruik en wordt berekend aan de hand van de capaciteit van de meters in het gebouw.

Normaliter heeft een woonhuis een aansluiting van 3x25A (Ampère), maar natuurlijk is dat hier weer niet zo. Schijnbaar is er, met het splitsen van de meters (in woonhuis en winkel), niet over nagedacht welke capaciteit nodig is voor het woonhuis en heeft men voor gewoon dezelfde meters gekozen als in de winkel, wat dus 3x50A is geworden. Hierdoor kreeg ik een heffing van 1025 euro voor mijn kiezen (gelukkig dit jaar iets lager, omdat het een deel van het jaar betrof) i.p.v. een gebruikelijke 136 euro per jaar. Ik heb berekend dat ongeveer 80% van mijn energienota op dit moment bestaat uit vaste kosten en 20% mijn eigenlijke energieverbruik is.

Het heeft me enorm veel moeite en tijd gekost om dit recht te laten zetten. Ten eerste moet de capaciteit van de meters naar beneden worden bijgesteld (wat iets heel simpels schijnt te zijn, kwestie van een stop vervangen of zo). Dit moet natuurlijk wel even met de verhuurder besproken worden, die er niets van begrijpt (deed ik ook in eerste instantie niet). Dan contact opnemen met de netwerkleverancier, want ik zou het prettig vinden dat ik het normale tarief met terugwerkende kracht krijg: ik zal nl. nooit die gewenste capaciteit gebruiken. Ik heb die verandering aangevraagd en werd voor de rest weer doorverwezen naar mijn elektriciteitsmaatschappij. Natuurlijk zou mijn maandbedrag weer enorm worden verhoogd, want ik heb een hoge jaarafrekening ( tijdelijk zo’n 180 euro per maand) en dit wordt weer gecorrigeerd als de meters zijn aangepast.

Nu blijkt dat deze regeling nog niet door de Eerste Kamer is goedgekeurd en dat de regelingen daardoor verwarrend zijn en processen nog niet echt op elkaar zijn aangesloten. Ik schijn het bedrag dus nog steeds verschuldigd te zijn aan de elektriciteitsmaatschappij en krijg en -als de capaciteit is aangepast- na 2 maanden weer terug van de netwerkbeheerder (Fijn, die splitsingen!). En dan heb ik ook nog eens de pech dat de feestdagen voor de deur staan en dat het wijzigen van de meters langer op zich laat wachten dan gebruikelijk. De verwachting is dat dit eind maart allemaal is afgerond. Zucht….

Gelukkig is United Consumers zo vriendelijk geweest zich hiermee te bemoeien en zal aan Enexis (mijn netwerkbeheerder) vragen om hun de info door te sturen, zodat ik:

1. Het bij te betalen bedrag niet hoef te betalen of uitstel krijg tot Enexis het geld weer op mijn rekening heeft gestor.
2. Niet wederom zo’n enorm hoge voorschot hoef te betalen en het vanaf het begin af aan een relatief normaal bedrag kan zijn.

Kortom, ik verveel me weer geen moment: de Stichting Werkverschaffing zorgt daar wel weer voor. Mag ik nu volgend jaar alsjeblieft een normaal jaar en een gewone jaarafrekening hebben en geen ander gezeik bij één of andere leverancier?

Warme dagen en veel licht toegewenst &

Liefs,

gepubliceerd op 10 december 2009 door Sweetlikehoney

Sinds een jaartje ben ik lid van Buzzer.nl. Buzzer is een marketingsite die werkt met mond-TOT-mond reclame (Ik vraag me nog steeds af hoe mensen zich met mond-op-mond-reclame bezigen en of dat effectief is). Heel grappig, want wat zij doen, is producten of diensten verspreiden onder hun leden en die mogen het dan testen. Het is de bedoeling dat je eerlijk bent en als het product goed is, dan kun je dat vertellen tegen de mensen in je omgeving. En natuurlijk mag je ook kritisch zijn en deze info doorgeven aan Buzzer.

Zo hebben ze de afgelopen jaren Redband Truly (snoepjes zonder kleurstoffen), Phillips Satinelle Ice Premium, Mona’s Chocodream, diverse boeken, Wieckse Rosé en bijv. Pathé Opera gebuzzed (Van die laatste nooit meer wat vernomen, maar ik begeef me weinig meer in het Pathé-gebied). Soms levert het je een leuk uitdeelpakket op (zoals bij de Truly of Chocodream), krijg je een boek cadeau of ga je naar een voorstelling toe. De grotere producten zijn in bruikleen en later tegen een heel erg gereduceerd tarief over te nemen.

Op dit moment heb ik een bijzondere buzzer-actie waar ik geen moment over na heb gedacht: een petitie tgen uithuwelijken. Het herinnert me aan één van mijn jeugdvriendinnetjes. Op het moment dat ik in de VS zat, dacht haar moeder erover om haar uit te huwelijken aan een achterneefje in Marokko. Gelukkig is dat niet doorgegaan, maar het zorgde wel voor heel veel onrust. Niet veel later -op haar 18e- is ze wel getrouwd (nadat ze verhuisd was en waarvan ik niet zeker was of het liefde of toch uithuwelijken was). Ik had helaas geen contact meer met haar en het enige dat ik weet, is dat ze op haar 21ste overleden is bij de geboorte van een tweeling.

Dus ja, ik zou het heel fijn vinden als de VN hier meer aandacht aan zou besteden. Er zijn gruwelijke verhalen en als het een beetje kan, moet dat gestopt worden.

Jij tekent toch ook!?!

Alvast bedankt &

Liefs,