Gezocht

gepubliceerd op 30 mei 2010 door Sweetlikehoney

Stem.

.

.

.

Gelieve te retourneren bij rechtmatige eigenaar. Ze mist haar heel erg.

Voor de ideale logé

gepubliceerd op 30 mei 2010 door Sweetlikehoney

Oergezellig dat je er was, dat je de regen hebt doorstaan en bedankt voor alle drankjes. Ik heb (ondanks de benoeming tot personal serveerster) een topweekend gehad!

.

.

Liefs,

.

.

.

PS ik vind dat je nu wel voldoende hebt kunnen slapen en ik wil nu wel eens ontbijten. Sorry als ik te hardhandig heb aangepakt.

34% kans

gepubliceerd op 30 mei 2010 door Sweetlikehoney

Op regen. Dát was voorspeld voor gisteren en oh, wat zag het er geweldig uit ‘s ochtends en ‘s middags. En aangezien die weerlui hun “voorspellingen” steeds bijstellen, ga ik er vanuit dat die 34% nog wel niet zal kloppen. Helaas….. in plaats van het mooi over de dag te spreiden, was er één enorme regenbui (variërend van stort tot miezeren) met af en toe een kleine pauze om geen algeheel “verzopen kat”-gevoel te krijgen.

Persoonlijk vond ik het programma van vrijdagavond stukken beter. Natuurlijk waren er juweeltjes als Valerius en Moke, maar de eerste act was eigenlijk een “grote namen-parade” (zusjes Klemann (Loïs Lane), Manuëla Kemp (uitgerangeerd presentatrice), Mieke (ex-Giantje) en Frederique Spigt) die niet verder kwam dan een gemiddelde coverband op een trouwfeest. Waylon had een keelontsteking, dus kwam Dennis opdraven. Geen echt slechte zangeres hoor, maar ze kon niet tippen aan de charismatische Caro Emerald. Ook hoeft ze van mij nooit meer “Painted Black” te zingen: niet voor haar gemaakt.

Maar….. toen kwam Bløf. En zoals gebruikelijk maken zijn hun reputatie meer dan waar. Paskal kreeg op een lollige manier nog voor elkaar dat de paraplu’s gesloten werden, zodat het zicht eindelijk wat beter werd. Bløf staat erom bekend dat ze op festivals als deze voor hun bekendere werk gaan en dat was ook hier weer het geval.Vele hits als Omarm, Dansen aan de Zee, Aan de Kust, Aanzoek zonder Ringen, Harder dan ik hebben kan (erg toepasselijk met dit weer) kwamen voorbij.

Tot mijn grote verrassing zat er ook “Niets dan dit” bij. Eén van hun nummers die eigenlijk niet de hitparade heeft gehaald. Dit is één van de nummers die op de crematie van Sjoerd gespeeld is (op verzoek van mij). Nu ben ik nogal een flapuit en zodra ik wist dat ze zouden komen en ik kaartjes had, heb ik een mailtje gestuurd met de vraag óf ze dit konden spelen. Nooit een reactie op gehad en toch heb ik het vage gevoel dat het wel doorgekomen is. Of was het toeval? In ieder geval had ik bij bepaalde nummers al wat traantjes gelaten en bij dit kwamen er nog wat meer doorheen (wat niet opviel doordat het donker was en de regen). Gelukkig had ik twee armen om me heen om me even te troosten.

Hoewel er vandaag nog een dag Parkfeest is, weet ik niet of ik er naartoe zal gaan. Ik ben enorm brak (nee, geen kater!)  en niets kan de afgelopen twee avonden overtreffen. Volgend jaar weer (met C?) en misschien met een nog grotere groep. En dan alsjeblieft dan een keertje geen regen.

Liefs,

De weergoden waren ons goed gezind

gepubliceerd op 29 mei 2010 door Sweetlikehoney

… en de line-up geweldig!

Gisteravond was de eerste avond van het Parkfeest en het wás ook echt een feest. Hoewel de temperatuur misschien iets lekkerder had gekund (ik stond om twaalf uur wel een klein beetje te blauwbekken zonder jas aan), maar het was TOP!

Overigens even beginnen met mijn complimenten voor de organisatoren van dit relatief kleine festival. Ten eerste weten ze toch maar mooi voor een goede line-up te zorgen en hebben ze ook nog eens twee podia die tegenover elkaar staan waardoor artiesten zich in een rap tempo afwisselen (en daardoor ook weinig stiltes tussendoor – als op het ene podium gespeeld wordt, wordt op het andere alles klaargezet voor de volgende artiest). Bravo!

Het begon met Di-Rect die een album hebben met wat minder harde rock en wat meer funk en soul invloeden. Spike leek (!) erg helder en ze de lat voor de anderen meteen hoog gezet (wat ze overigens allemaal hebben behaald)  Van Caro (Emerald) ben ik volledig onder de indruk. Wat een leuk mens! Wat een stem! En haar begeleidingsband is super, inclusief een blazersensemble en een geweldig DJ! De Jeugd heeft er een flink potje van gemaakt en Kraak en Smaak….. ik kan alleen maar in superlatieven spreken: een weergaloze wereldact! Een dance-act zonder samples maar met een echte zanger en zangeres met dijken van stemmen.

En afsluiter van de avond was Novastar. Beetje raar, want eigenlijk is het een éénmansband met Joost Zweegers als hoofdpersoon en wisselende begeleidingsband. Het was me al eerder opgevallen toen ik met vriend H. naar een concert van hem ben geweest, maar hij zou best een goede stylist kunnen gebruiken. Vorige keer hele foute witte schoenen en deze keer had hij een pyjamapak aan. Blauwe strepen waardoor hij op het podium helemaal wegviel in het licht (en een donkere avond).  Nee, sorry Joost, je bent erg sympatiek, je zingt geweldig, je maakt er een feest van en je nummers zijn on-Belgisch/Nederlands, maar je kleding: please, zoek hulp! Maar blijf van de rest af: dat is gewoon perfect in orde!

En dan vandaag: het weer ziet er hoopvol uit, maar de weersvoorspellingen geven vanavond toch wel een paar buitjes aan.  Hoewel… het is Oosterhout en het lijkt er wel vaak op dat de buitjes dit gebied vermijden. Laat dat vanavond ook alsjeblieft het geval zijn. Gelukkig weet ik één ding zeker: het feest gaat gewoon verder waar het gisteren is geëindigd.

Ik zal kijken of mijn logé zijn filmpjes nog even op mijn pc kan zetten, zodat ik wat dingetjes kan laten horen, maar het is echt wel weer tijd om me geestelijk voor te bereiden op de tweede top-avond op rij!

Liefs,

Oranje mokkels

gepubliceerd op 29 mei 2010 door Sweetlikehoney

Er valt niet meer onderuit te komen: het WK Voetbal gaat binnenkort beginnen en de eerste relletjes zijn al geweest. Nee, geen hooligans, maar twee biermerken zijn nu aan het kiften. Schijnbaar is Heineken (sorry, meer publiciteit ga ik ze echt niet geven) één van de hoofdsponsors van het Nederlands elftal pissed of dat hun concurrent Bavaria een  gadget heeft die aanslaat: oranje jurkjes voor de voetbalvrouwen.

Sylvie (die van Rafaël) heeft één keertje het jurkje aangedaan en wat betreft die huichelaars bij de KNVB zou ze daarom een stadionverbod kunnen krijgen. Het lukt ze dus voor geen meter die echte leipo’s uit het stadion te weren (of hun “supporters” te vragen om zich te gedragen), maar die vrouwen kunnen ze natuurlijk wel aan en waarom dan niet het stadion uitmikken.

Er was gisteren (?) nog een oefenwedstrijd waarbij het reclamebureau van Bavaria een stunt heeft uitgevoerd. Op de tribune zal een stuk of tien meiden die zo’n lod (little orange dress) hadden aangetrokken. Paniek in de regiekamer, want ze kwamen nogal prominent in beeld en Hein vindt dat natuurlijk niet echt geweldig.

Dus het blijkt maar weer dat het allemaal om de chips gaat. Ik weiger zelf in een stadion te gaan zitten (en voor de tv ga ik ook niet hangen), maar mochten er vrouwen zijn die wel die wedstrijden afhobbelen: allemaal zo’n LOD in je tas proppen en laat een kwart van het stadion vol zitten met dames in die jurken: sleep die vrouwen maar het stadion uit en zet je zelf nog meer voor schut en mocht je dat ene merk regelmatig in huis halen: boycotten (het is toch niet te zuipen! (ben ik even blij dat ik gisteren voor mijn gasten Jup in huis gehaald heb)).

Liefs,

Een enkele reis naar Siberië voor Jolanthe graag!

gepubliceerd op 17 mei 2010 door Sweetlikehoney

Ik kan niet zeggen dat ik iemand niet het licht in de ogen gun. Hoewel ik ook dromen en wensen heb (tja, toch wel) en soms wel iemand kan benijden (zo goed D?), kan ik meestal oprecht blij zijn als het een ander wel voor de wind gaat. Ik kan me ook niet herinneren dat ik iemand dood wilde wensen, dan gun ik liever iemand de eeuwige hik.

Maar Jolanthe…. tja, Jolanthe mag van mij een enkele reis naar Siberië krijgen. Misschien valt het mij alleen op, maar ongeveer iedere dag is er wel een een krant of tijdschrift een stukje te lezen over die muts. En eerlijk gezegd heb ik nog niet meer kwaliteiten ontdekt bij haar dan dat ze er leuk uitziet. Verder dan ONM en een op haar lijf geschreven rolletje in een Mega Mindy-film is ze niet gekomen, haar publiciteit is veelal afkomstig geweest door de mannelijke wederhelften in haar relaties of door stomme acties van haar.

De afgelopen week stond ze weer dom zo’n Giro-meisje te wezen (“ach, met een mengelmoesje van Spaans, Italiaans en Engels lukt het ook wel” – kots!)  en de laatste maanden zijn we doodgegooid met no-nonsense verhalen over haar a.s. bruiloft. Echt fijn voor haar hoor dat ze zo’n bak met geld binnensleept, maar is het nu echt noodzakelijk om te weten wat voor string ze zal dragen onder haar peperdure trouwjurk?

Ik verlang enorm naar een lange (!) mooie zomer, maar door deze (dit is een echte!) dramaqueen, hoop ik dat het heel snel de dag na haar trouwdag is; dan maar een iets kortere zomer. En ik stel voor dat één van de vrouwelijke ICT’ers een soort van Yolanthe-killer in elkaar flanst. We kunnen Flash, allerlei soorten reclames van Internet blokkeren, ik geloof dat Yolanthe-block Plus prima zal scoren. Bij mij wel in ieder geval!

Liefs,

New Shoes

gepubliceerd op 11 mei 2010 door Sweetlikehoney

Om twaalf uur is officieel mijn verjaardag begonnen. Hoewel de oudste van mijn logees om ongeveer half twaalf al zat te knikkebollen bij een aflevering van “Lie To Me” (absoluut een aanrader trouwens) en een kwartier later naar boven ging, kwam ze toch net na het verstrijken van de datum toch zingend terug naar beneden. Deze verjaardag mag eigenlijk niet vergeten worden en daarom hebben we de fles Champagne die officieel voor Oud en Nieuw bestemd was, maar opengetrokken.

Nu dus twee uur later is de fles leeg en is S. weer naar boven en ben ik in mijn eentje nog even aan het mijmeren. Over wat er gebeurd is de afgelopen jaren. Dat ik eerlijk gezegd niet eens meer weet wat ik vorig jaar met mijn verjaardag heb gedaan (en dat was niet vanwege de alcohol of andere middelen), maar wel wat er twee dagen later is gebeurd. Dat ik niet anders kan zeggen dat ik, zeker het laatste jaar voor geen goud over zou willen doen en dat ik nu eindelijk durf te zeggen dat ik weer een klein droompje durf te hebben.

Er zijn nog vele zware hobbels op de weg voor me en dat “kleine” droompje is ook niet zomaar te verwezelijken, maar ik ben er van overtuigd dat dit de juiste weg is. Hoe de rest van mijn pad eruit komt te zien, weet ik niet en ik hoop er het beste van. Ik heb mijn nieuwe schoenen aangedaan en de oude zet ik boven in de slaapkamer bij de andere high heels, want dankzij vele ook hele mooie herinneringen zal ik mijn lievelingsschoenen nooit weggooien.

Liefs,

.

.

.

Lees de rest van dit bericht »

Eén gil is al genoeg

gepubliceerd op 4 mei 2010 door Sweetlikehoney

“Only thing we have to fear is fear itself”
Franklin D. Roosevelt’s tijdens zijn eerste inhuldingsrede (1933)

Vanavond is maar weer eens pijnlijk duidelijk geworden dat bommen, bommeldingen, auto’s die in het publiek inrijden, helemaal niet nodig zijn om de maatschappij te ontregelen. Eén schreeuw op een stil  moment, een paar onduidelijke woorden in een groot publiek zijn al voldoende om mensen in paniek te laten raken, het op een rennen te laten zetten en voor (gelukkig in dit geval alleen licht-) gewonden te zorgen.

Dat er niet veel voor nodig is, heb ik het zelf ooit een keer meegemaakt. Samen met een aantal mensen was ik op de Parade in Den Bosch tijdens Jazz in Duketown. Het was behoorlijk druk, meer dan druk zelfs: je kon letterlijk over de hoofden lopen. Eén van de mensen die erbij was, vond het niet prettig en raakte flink in paniek. Dit veroorzaakte al een beperkte kettingreactie bij iemand anders uit het gezelschap die ook begon te gillen.  Ik bad zo ongeveer op dat moment dat het hier bij zou blijven, want ik zag visioenen van mensen die over elkaar heen vielen en liepen. Gelukkig bleef het inderdaad hierbij.

Vanavond is het dus iets anders afgelopen, maar het had ook erger kunnen zijn. Toch verwacht ik dat de consequenties groter zullen zijn. Mensen zullen nóg meer op hun qui vive zijn, eerder vluchtgedrag (met gevolgen?) vertonen en zich eventueel zich laten beïnvloeden door niet meer naar bepaalde evenementen te gaan.  En natuurlijk is er ook nog een andere kant: het is voor veel “jolige” personen makkelijker geworden om “lol te trappen” en de meer serieuze aanslagplegers hoeven niets meer te investeren in mest, ammoniak en wat al niet nodig voor het maken van een échte bom.

Over 5 minuten is het Bevrijdingsdag.

Er zijn vele landen die echt oorlog hebben en om gegronde redenen in angst moeten leven. Als wij in angst moeten leven, dan zijn we ook niet écht vrij: we zullen enorm worden beperkt in ons doen en laten. We hebben het toch (behoorlijk) goed in Nederland en ik geloof niet dat het écht nodig is om bang te zijn. Er zijn zoveel andere landen die dit wensen, maar niet hebben: wij hébben het binnen handbereik. Het enige dat we hoeven doen om vrij te zijn, is angst los te laten!

Een mooie bevrijdingsdag toegewenst.

Liefs,