gepubliceerd op 16 juni 2010 door Sweetlikehoney

Afgelopen januari heb ik één of andere vage cursus gevolgd.  Er werd vooraf gevraagd wat ik voor doel in gedachten had, nou ik kan je één ding vertellen, wat ik er daadwerkelijk aan over heb gehouden, heeft niets met de inhoud van de cursus te maken.  Wel heb ik er twee hele lieve vrienden ontmoet. Over G. heb ik al een keer geschreven. Een kanjer van een vrouw die ondanks dat ze het niet makkelijk heeft, veel lol heeft en mij mee laat genieten.

J.  heeft toen het initiatief genomen om contact te houden. Een schat van een jongen die veel te veel nadacht. Het mooie is dat hij de afgelopen maanden flink uit zijn schulp is gekropen en ontpopt zich tot een bijdehante, leuke gozer die het erg leuk doet op feestjes.  J. heeft nog een mooie eigenschap waar ik gebruik van mag maken. Hij vindt het schijnbaar erg leuk om klusjes in huis te doen.

Nu heb ik zelf wel getracht (soms met succes, soms met wat minder resultaat) om kleine dingetjes in huis te doen, maar er lag best nog wel wat. De luxaflex hangt nog steeds in de keuken, de door Sjoerd geïmproviseerde bubbeltjesfolie is vervangen door een echte vlotter, maar de planken in de keuken zijn eraf gedonderd omdat ik te korte schroeven had gebruikt en de kapstok in de gang had hetzelfde probleem, maar dan vanwege een poreuze muur.  De afgelopen weken is J. druk bezig geweest om deze kleine dingetjes op te lossen.

Dus kijk ik nu verliefd iedere keer naar een leeg aanrecht en de donkerblauw geverfde planken erboven waarop de potjes staan. Heb ik er 4 plantenbakken in de tuin bij (alsof ik er niet genoeg had), zijn er bijna in alle slaapkamers lampen in plaats van peertjes, is de grote kapstok in de hal weg en vervangen door een hangende kapstok én cross ik de afgelopen week al met snoeiharde muziek door Easterwood (ja, er zit nu een autoradio in de auto mèt subwoofer).  Oh ja, niet te vergeten: ik mag het bestek weer gewoon uit een keukenlaadje halen in plaats van bovenop de kast. En dan ben ik vast nog wat kleine dingetjes (tuinbankje, slot tuindeur, wc-bril boven, krakend stuur etc.) vergeten, maar jottem (thanx to S, S & V uit R voor dit woord) wat ben ik dáár allemaal blij mee.

Ik ben hem echt enorm dankbaar en weet eerlijk gezegd niet hoe ik deze gunsten terug kan betalen. En helaas voor degene die hem willen lenen, er is al een lange wachtlijst en er wordt voorlopig niets meer bijgeschreven. Ik ga mijn stoel weer in de keuken zetten om te kijken naar plankjes en laadje of zal ik toch maar weer even de buurt op stelten zetten met behulp van de autoradio?

Liefs,