Het is weer eens zover

gepubliceerd op 24 augustus 2010 door Sweetlikehoney

De laatste week van de zomervakantie wordt hier altijd gevierd met kermis. De eerste keer dat ik ermee geconfronteerd werd, was in 2006. een niet enorm grote gemeente, zo’n evenement kon organiseren. Met ruim 70 attracties ben je toch wel aardig bezig. Alleen jammer dat de ingang naar mijn parkeerplaats daardoor zo moeilijk bereikbaar wordt (en dat terwijl het met invoering van het palenplan zo makkelijk te voorkomen was) en dat er in de bewonersbrieven (die ik overigens niet krijg) niet gesproken wordt wat de alternatieve route zal worden.

Soms gebeurt het dat er  op zo’n moment gezorgd wordt dat één van de uitgangen gewoon als inrit gebruikt kan worden, maar helaas was dat deze keer niet het geval.  Zeer vervelend als je zaterdagavond een feestje hebt en toch wel weer graag thuis wil komen. Dan bel ik dus maar de persoon die dat weekend calamiteitendienst heeft en dan mag hij een oplossing verzinnen.  Hij zou voor de zekerheid gisteren nog terugbellen, maar ook die belofte nakomen, is moeilijk hier.

Gisteravond had ik wederom hetzelfde probleem (wat al vervelend is, want ik moet ongeveer 2 kilometer omrijden) en heb er toen toch maar voor gekozen om de winkelstraat door te rijden. Vervelend voor de vele mensen die daar lopen, maar ja, ik moet toch thuis kunnen komen. En natuurlijk kom ik op dat moment 2 fietsende politieagenten tegen die mij aanhouden. *zucht*  Ik mag al regelmatig aan voetgangers uitleggen dat ik hier helemaal niet wil rijden, dat ik toestemming heb om hier te rijden en dat ik deze route het liefst vermijd, maar dat er soms geen ander alternatief is.

Gelukkig is het geen boete geworden, maar ik vraag me steeds weer af waarom de gemeente het draaiboek niet aanpast. Als je iedere keer met die problemen wordt geconfronteerd, dan doe je daar toch iets mee? Of zet er mensen neer die bekend zijn in Oosterhout, want de agent (niet afkomstig uit Oosterhout) die mij tegenhield, wist niet eens dat dit de enige mogelijkheid was. Na ruim 2 1/2 jaar lijkt het er nog steeds op dat ze op het Slotjesveld nog steeds niet geleerd hebben en mij hebben ze ook nog steeds niet ontdekt.  Maar ja, dat zou misschien wel betekenen dat er wel eens een keer wat goed zou gaan.

Veel liefs,

Ransbal!

gepubliceerd op 21 augustus 2010 door Sweetlikehoney

Een aantal weken geleden ging ik naar beneden terwijl mijn hoofd nog vol met dromen zat. Gelukkig had ik mijn lenzen in (anders zie ik helemaal geen moer!), maar alles gaat dan nog op de automatische piloot. Slaapdronken liep ik de trap af en zag onderaan al iets vaags liggen wat de avond ervoor nog niet op die plek lag. Op zo’n moment gaan bij mij al de alarmbellen af. Een aantal jaar geleden heb ik nl. zelf ondervonden dat Casper wel eens een muisje of iets soortgelijks mee naar binnen neemt. Die keer was zijn prooi in één van mijn laarzen gekropen en heeft daar zijn laatste adem uitgeblazen (nee, ik neem aan dat het niet aan de geur lag!). Ik kwam er pas achter toen ik een aantal stappen had genomen met die laarzen aan.

Dat in gedachten houdend, heb ik een enorme stap genomen over iets dat toch een maatje groter dan een muis was, hoewel ik nog niet helder genoeg was om te zien wat meneer deze keer voor cadeautje had meegebracht. Mijn ontbijt moest maar even blijven voor wat het was en ik heb eerst een half uur moed verzameld. Het bleek dus om een half konijntje te gaan: achterpootjes + klein stukje van het lijfje en nog wat vage darmen en zo. Jakkes!  En natuurlijk zal mijn Russische minnaar het weer niet zelf opruimen, daar heeft hij ook zijn bedienden voor.

Vorige week was het wéér raak en natuurlijk had ik het wederom niet in de gaten.  Tijdens een gezellig telefoongesprek liep ik even naar de gang om een fles drinken te halen. Op de grond lag een bruin blaadje (dacht ik). Gelukkig kwam ik er net op tijd achter dat het een staartje met wormvormig aanhangsel was: restantjes van een muisje of zo. Mijn gesprekspartner heeft de telefoon van zijn oor moeten houden, omdat ik me toch wel een flink aantal vloeken heb laten ontvallen.

Ik heb altijd begrepen dat katten hun baasjes willen bedanken voor hun goede zorgen of om te laten zien hoe je nu eigenlijk aan eten moet komen. Hoe lief het ook misschien wel bedoeld is, ik ga er nu hard over nadenken om een bandje met bel voor hem aan te schaffen: een koeienbel lijkt me wel een goed formaat. Liefst zo groot mogelijk, zou Casper het gewicht van een XXL kunnen dragen? Zo toch nog even mijn ouders bellen om mijn wensenlijstje voor Oostenrijk door te geven.

Liefs,

Geen oranje mokkels

gepubliceerd op 14 juni 2010 door Sweetlikehoney

Maar voor de rest wordt het steeds meer oranje. Heel het land lijkt ongeveer op zijn kop te staan. Je verwacht het alleen van achterbuurten, maar zelfs straten met herenhuizen van 3,5 ton zijn oranje gekleurd om maar mee te doen met Het Feest Van Het Jaar. Mijn winkelbuuf bood mij zelfs vlaggetjes aan om ook maar mee te kunnen doen, maar dat gaat mij iets te ver: een bak met oranje plantjes (geen afrikaantjes!) vind ik voldoende (vooral omdat ik geen drol om voetbal geef). Voor de mensen voor wie vlaggetjes niet voldoende is, liggen de winkels vol met de meest absurde gadgets.

C1000 houdt het vrij simpel met oranje sappies, oranje chippies en bijv. oranje groenten. En dan de rest van de winkels….. Mijn broek zakte ongeveer af toen ik een keer de reclamefoldertjes door zat te kijken.Wat dacht je van

Een usb-stick in de vorm van een voetbalspelertje, want je moet natuurlijk wel alle scores op kunnen hoesten (en eventuele voetbalpools)

.

.

.

.

..

..


WK-Slippers?!!!! Sorry jongens, maar als je die dingen aan hebt, zie je toch geen leeuwenpoten meer. :-S

.

.

.

.

.

.

Arjan Robbe in miniatuurformaat? Ik hoop in ieder geval dat ze de juiste kabouter voor voetbalminnend Nederland hebben achtergelaten.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Een mascara met schijnbewegingen (False effect). Geen idee of het watervaste is; lijkt me wel verstandig als Nederland niet de tweede ronde haalt.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

WK tissues: deze fabrikant ziet het al zwaar in….


.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

En voor als huis en auto versieren zijn niet voldoende zijn: onze chihuahua moet natuurlijk ook meedoen….

.

.

.

.

Als pleister op de wonde als Nederland uitgeschakeld wordt (hopelijk snel!)

.

.

.

.

.

.

.

.


.

.

.Sorry hoor, maar het voetbalvirus begint steeds meer te lijken op een algeheel delirium. Nu weet ik wel dat er veel alcohol wordt geschonken (overigens heb ik begrepen dat de meeste mensen met een delirium niet door alcohol komen),  maar het lijkt ook nog eens zwaar besmettelijk te zijn. Mocht de GGZ nog “cliënten” zoeken, dan kan men ongeveer de helft van Nederland gaan behandelen, zeker wanneer Nederland al snel uit het WK ligt en dat kan mij niet snel genoeg zijn!

Liefs,

Gezocht

gepubliceerd op 30 mei 2010 door Sweetlikehoney

Stem.

.

.

.

Gelieve te retourneren bij rechtmatige eigenaar. Ze mist haar heel erg.

34% kans

gepubliceerd op 30 mei 2010 door Sweetlikehoney

Op regen. Dát was voorspeld voor gisteren en oh, wat zag het er geweldig uit ‘s ochtends en ‘s middags. En aangezien die weerlui hun “voorspellingen” steeds bijstellen, ga ik er vanuit dat die 34% nog wel niet zal kloppen. Helaas….. in plaats van het mooi over de dag te spreiden, was er één enorme regenbui (variërend van stort tot miezeren) met af en toe een kleine pauze om geen algeheel “verzopen kat”-gevoel te krijgen.

Persoonlijk vond ik het programma van vrijdagavond stukken beter. Natuurlijk waren er juweeltjes als Valerius en Moke, maar de eerste act was eigenlijk een “grote namen-parade” (zusjes Klemann (Loïs Lane), Manuëla Kemp (uitgerangeerd presentatrice), Mieke (ex-Giantje) en Frederique Spigt) die niet verder kwam dan een gemiddelde coverband op een trouwfeest. Waylon had een keelontsteking, dus kwam Dennis opdraven. Geen echt slechte zangeres hoor, maar ze kon niet tippen aan de charismatische Caro Emerald. Ook hoeft ze van mij nooit meer “Painted Black” te zingen: niet voor haar gemaakt.

Maar….. toen kwam Bløf. En zoals gebruikelijk maken zijn hun reputatie meer dan waar. Paskal kreeg op een lollige manier nog voor elkaar dat de paraplu’s gesloten werden, zodat het zicht eindelijk wat beter werd. Bløf staat erom bekend dat ze op festivals als deze voor hun bekendere werk gaan en dat was ook hier weer het geval.Vele hits als Omarm, Dansen aan de Zee, Aan de Kust, Aanzoek zonder Ringen, Harder dan ik hebben kan (erg toepasselijk met dit weer) kwamen voorbij.

Tot mijn grote verrassing zat er ook “Niets dan dit” bij. Eén van hun nummers die eigenlijk niet de hitparade heeft gehaald. Dit is één van de nummers die op de crematie van Sjoerd gespeeld is (op verzoek van mij). Nu ben ik nogal een flapuit en zodra ik wist dat ze zouden komen en ik kaartjes had, heb ik een mailtje gestuurd met de vraag óf ze dit konden spelen. Nooit een reactie op gehad en toch heb ik het vage gevoel dat het wel doorgekomen is. Of was het toeval? In ieder geval had ik bij bepaalde nummers al wat traantjes gelaten en bij dit kwamen er nog wat meer doorheen (wat niet opviel doordat het donker was en de regen). Gelukkig had ik twee armen om me heen om me even te troosten.

Hoewel er vandaag nog een dag Parkfeest is, weet ik niet of ik er naartoe zal gaan. Ik ben enorm brak (nee, geen kater!)  en niets kan de afgelopen twee avonden overtreffen. Volgend jaar weer (met C?) en misschien met een nog grotere groep. En dan alsjeblieft dan een keertje geen regen.

Liefs,

Oranje mokkels

gepubliceerd op 29 mei 2010 door Sweetlikehoney

Er valt niet meer onderuit te komen: het WK Voetbal gaat binnenkort beginnen en de eerste relletjes zijn al geweest. Nee, geen hooligans, maar twee biermerken zijn nu aan het kiften. Schijnbaar is Heineken (sorry, meer publiciteit ga ik ze echt niet geven) één van de hoofdsponsors van het Nederlands elftal pissed of dat hun concurrent Bavaria een  gadget heeft die aanslaat: oranje jurkjes voor de voetbalvrouwen.

Sylvie (die van Rafaël) heeft één keertje het jurkje aangedaan en wat betreft die huichelaars bij de KNVB zou ze daarom een stadionverbod kunnen krijgen. Het lukt ze dus voor geen meter die echte leipo’s uit het stadion te weren (of hun “supporters” te vragen om zich te gedragen), maar die vrouwen kunnen ze natuurlijk wel aan en waarom dan niet het stadion uitmikken.

Er was gisteren (?) nog een oefenwedstrijd waarbij het reclamebureau van Bavaria een stunt heeft uitgevoerd. Op de tribune zal een stuk of tien meiden die zo’n lod (little orange dress) hadden aangetrokken. Paniek in de regiekamer, want ze kwamen nogal prominent in beeld en Hein vindt dat natuurlijk niet echt geweldig.

Dus het blijkt maar weer dat het allemaal om de chips gaat. Ik weiger zelf in een stadion te gaan zitten (en voor de tv ga ik ook niet hangen), maar mochten er vrouwen zijn die wel die wedstrijden afhobbelen: allemaal zo’n LOD in je tas proppen en laat een kwart van het stadion vol zitten met dames in die jurken: sleep die vrouwen maar het stadion uit en zet je zelf nog meer voor schut en mocht je dat ene merk regelmatig in huis halen: boycotten (het is toch niet te zuipen! (ben ik even blij dat ik gisteren voor mijn gasten Jup in huis gehaald heb)).

Liefs,

Een enkele reis naar Siberië voor Jolanthe graag!

gepubliceerd op 17 mei 2010 door Sweetlikehoney

Ik kan niet zeggen dat ik iemand niet het licht in de ogen gun. Hoewel ik ook dromen en wensen heb (tja, toch wel) en soms wel iemand kan benijden (zo goed D?), kan ik meestal oprecht blij zijn als het een ander wel voor de wind gaat. Ik kan me ook niet herinneren dat ik iemand dood wilde wensen, dan gun ik liever iemand de eeuwige hik.

Maar Jolanthe…. tja, Jolanthe mag van mij een enkele reis naar Siberië krijgen. Misschien valt het mij alleen op, maar ongeveer iedere dag is er wel een een krant of tijdschrift een stukje te lezen over die muts. En eerlijk gezegd heb ik nog niet meer kwaliteiten ontdekt bij haar dan dat ze er leuk uitziet. Verder dan ONM en een op haar lijf geschreven rolletje in een Mega Mindy-film is ze niet gekomen, haar publiciteit is veelal afkomstig geweest door de mannelijke wederhelften in haar relaties of door stomme acties van haar.

De afgelopen week stond ze weer dom zo’n Giro-meisje te wezen (“ach, met een mengelmoesje van Spaans, Italiaans en Engels lukt het ook wel” – kots!)  en de laatste maanden zijn we doodgegooid met no-nonsense verhalen over haar a.s. bruiloft. Echt fijn voor haar hoor dat ze zo’n bak met geld binnensleept, maar is het nu echt noodzakelijk om te weten wat voor string ze zal dragen onder haar peperdure trouwjurk?

Ik verlang enorm naar een lange (!) mooie zomer, maar door deze (dit is een echte!) dramaqueen, hoop ik dat het heel snel de dag na haar trouwdag is; dan maar een iets kortere zomer. En ik stel voor dat één van de vrouwelijke ICT’ers een soort van Yolanthe-killer in elkaar flanst. We kunnen Flash, allerlei soorten reclames van Internet blokkeren, ik geloof dat Yolanthe-block Plus prima zal scoren. Bij mij wel in ieder geval!

Liefs,

Teek Wan

gepubliceerd op 9 april 2010 door Sweetlikehoney

Het was een gezellig knus avondje hier in Easterwood. Samen met mijn harige Russische minnaar Casper, heb ik lekker op de bank naar …. -eigenlijk geen flauw idee wat- gekeken (blijkbaar niet boeiend). Meneer verwacht naast een lekker plekje, ook nog een arm die volledig tot zijn beschikking staat en hem uitgebreid aait en knuffelt: vooral aaien van oren en wangen kunnen hem gewoon scheel laten kijken van genot.

Natuurlijk ben ik niet te beroerd om af en toe lief voor hem te zijn en zo ook gisteravond. Alleen kwam ik op een gegeven moment een ongewenste gast tegen: een teek! In zijn nek zat zo’n eng rond bolletje, gelukkig geen enorme grote en zover als ik heb kunnen analyseren, was er nog geen flinke schade toegedaan.

Alleen moest dat kreng natuurlijk wel geëlimineerd worden en dat is bij Casper geen pretje. Niet dat hij zijn klauwen uitslaat, maar zodra hij merkt dat er iets gaat gebeuren, vliegt hij naar, voor normale mensen, onbereikbare plaatsen toe. Meneer begon onrustig te mauwen en liet blijken dat hij de deur uit wilde: op naar veiliger oorden (hoewel dat met die teken relatief is).  Met snoepjes heb ik hem toch naar mij toe kunnen lokken, rustig op de bank zittend met in de ene hand de tekentang. En dan is het weer  verbazingwekkend hoe rustig hij blijft áls het eenmaal gebeurt, dus ik heb de indringer relatief snel kunnen verwijderen.

Stap één was nu voltooid, maar ik zat nu met zo’n griezel (en dat zeg ik alleen van teken en kakkerlakken) in huis. Gelukkig zat -dinnetje S. met wijze raad bij de phone en die kwam op het briljante idee om hem in pure chloor te gooien, want blijkbaar mag je ze niet kapot stampen ivm eitjes.

De teek heeft nog een redelijke begrafenis gehad in de vorm van een zeemansgraf (wc) terwijl ik het Wilhelmus heb gezongen. Het mag dan wel een griezel zijn, maar zelfs die mag je ook nog steeds met (een beetje) respect behandelen.

Liefs,

Kleine hummeltjes

gepubliceerd op 22 maart 2010 door Sweetlikehoney

Nieuwbakken vriendin G. (ja, ik begin eindelijk hier een beetje te settelen) heeft 4 poezen en een kater en twee daarvan (van de poezen dus) waren gedekt door de enige man in dat huis (ik zeg dit zachtjes om Casper niet jaloers te maken; hij mag niet meer).

Afgelopen vrijdag is één van de twee, Heavenly, mama geworden van 4 kittens en ik ben dus even op kraamvisite geweest. Ik heb begrepen dat het geen gemakkelijke bevalling is geweest. Eéntje had een pootje dat in de weg zat en G. heeft hem (?) moeten helpen om alsnog door het geboortekanaal te komen. Daarna heeft ze zelfs nog moeten reanimeren. Gelukkig heeft dit mannetje (G., help me) het overleefd.

Het gevaar zat hem helaas in een andere hoek. Een witje kwam de eerste dagen niet goed aan en vanochtend was hij minder levendig. We zijn vanmiddag nog even snel krachtvoer voor kittens gaan halen, heeft G. nog een uur getracht het kleine hummeltje extra te verwarmen met een kruik, antibiotica, veel liefde en aandacht. Helaas heeft het niet mogen baten.

Ondanks dat het niet mijn kittens zijn, baal ik enorm en vind ik het enorm vervelend voor G. Het mag voor sommigen dan maar een huisdier zijn, het blijft toch een levend wezentje dat daar heel welkom was.

Liefs,

.

.

.

Update ma 22 maart: Helaas heeft het er nog ééntje niet gehaald. Verdomme, verdomme, verdomme! (en de pastoor zegt het ook, dus ik mag het zeker!)

Ratten bij de RET!

gepubliceerd op 16 maart 2010 door Sweetlikehoney

Er is al genoeg geschreven over de OV-chipkaart en ik vond dat gezeik mijn tijd en energie niet meer waard: tot vandaag! Gisterenmiddag wilde ik mijn chipkaart opladen en kreeg tot mijn verbijstering de melding dat de kaart verlopen was.

Nu dacht ik dat de kaart 5 jaar geldig is, alleen is deze minder dan 5 jaar geleden aangeschaft.  Nu kwam ik er na veel zoeken en googlen achter dat die 5 jaar al niet correct is, want het kan zélfs maximaal 5 jaar zijn, dus ook 2, 3 of 4. Het is nl. afhankelijk wanneer de kaart daadwerkelijk aangemaakt is (maar alleen de RET weet dat dus bij de eerste kaarten, want er stond toen nog geen vervaldatum op). Daarnaast zijn er enorm veel regeltjes waaraan je moet voldoen om nog restitutie van je tegoed terug te krijgen.

Het is nl. zo dat als je er minder dan 5 euro op hebt staan, je niets terug krijgt. En staat er meer op dan 5 euro, dan wordt daar weer 2,50 euro afgetrokken voor administratiekosten. Oh ja, mocht de kaart minder dan 5 jaar geldig zijn en binnenkort vervallen, dan kán je recht hebben op restitutie, maar schijnbaar (?) alleen als hij nog niet vervallen is. Ook pushen ze mensen om toch maar een persoonlijke ov-chipkaart aan te schaffen, want die krijgen méér restitutie.

Kijk dus, als je een kaart hebt zonder vervaldatum op de volgende sites voor meer informatie en kom niet voor verrassingen te staan:

Controleren geldigheid chipkaart

Waarom is de geldigheid van mijn anonieme OV-chipkaart na aanschaf korter dan 5 jaar en is er een regeling om dit te compenseren? (deze regel kopiëren en plakken in “stel hier uw vraag”, want het is één van de vragen die niet duidelijk vindbaar is: alleen voor kaarten aangeschaft bij de RET!).

Aangezien er geen vervaldatum staat op deze chipkaart, maar wel al verlopen is, heb ik dus schijnbaar geen recht op restitutie. De RET bepaalt de regels; maakt ze niet kenbaar aan de klant, maar de klant heeft ze maar wél te slikken. Wat mij betreft mag de RET stikken, maar zal ik -als ik toch nog een keer van het ov gebruik wil maken- toch wel moeten: bah!

Liefs,

« Eerder Geplaatste Berichten