Soms gebeurt het dat er  op zo’n moment gezorgd wordt dat één van de uitgangen gewoon als inrit gebruikt kan worden, maar helaas was dat deze keer niet het geval.  Zeer vervelend als je zaterdagavond een feestje hebt en toch wel weer graag thuis wil komen. Dan bel ik dus maar de persoon die dat weekend calamiteitendienst heeft en dan mag hij een oplossing verzinnen.  Hij zou voor de zekerheid gisteren nog terugbellen, maar ook die belofte nakomen, is moeilijk hier.

Gisteravond had ik wederom hetzelfde probleem (wat al vervelend is, want ik moet ongeveer 2 kilometer omrijden) en heb er toen toch maar voor gekozen om de winkelstraat door te rijden. Vervelend voor de vele mensen die daar lopen, maar ja, ik moet toch thuis kunnen komen. En natuurlijk kom ik op dat moment 2 fietsende politieagenten tegen die mij aanhouden. *zucht*  Ik mag al regelmatig aan voetgangers uitleggen dat ik hier helemaal niet wil rijden, dat ik toestemming heb om hier te rijden en dat ik deze route het liefst vermijd, maar dat er soms geen ander alternatief is.

Gelukkig is het geen boete geworden, maar ik vraag me steeds weer af waarom de gemeente het draaiboek niet aanpast. Als je iedere keer met die problemen wordt geconfronteerd, dan doe je daar toch iets mee? Of zet er mensen neer die bekend zijn in Oosterhout, want de agent (niet afkomstig uit Oosterhout) die mij tegenhield, wist niet eens dat dit de enige mogelijkheid was. Na ruim 2 1/2 jaar lijkt het er nog steeds op dat ze op het Slotjesveld nog steeds niet geleerd hebben en mij hebben ze ook nog steeds niet ontdekt.  Maar ja, dat zou misschien wel betekenen dat er wel eens een keer wat goed zou gaan.

Veel liefs,

Hoewel Brabo’s behoorlijk gastvrij zijn en een bourgondische levensstijl hebben, hebben ze niet veel met de Rotterdammers op. Ze krijgen hier vaak het idee dat ze de Rotterdamse mentaliteit niet willen afstaan en dat botst nog al eens met de Brabantse. Terecht vind ik en ik geniet ook veel meer van zuidelijke stijl. Rotterdammers die hier komen, kunnen zich best een beetje aanpassen (dat verwacht men tenslotte daar ook van import).

Bram (de Rotterdammers weten wel wie ik bedoel) heeft ons ook gevonden en de eerste patatzaak buiten de Randstad is omgebouwd tot frietkraam en is beland in ons centrum. De filiaalhouder heeft het echt goed begrepen. Het was mij al opgevallen dat men hier minder scheutig is met het zout op friet en ik vond de patat in Rotterdam altijd vrij zout: dat doet hij hier dus niet. Gelukkig is de rest van de receptuur niet aangepast.

Afgelopen donderdag had ik geen zin om te koken en daarom ben ik nog even snel bij hem langsgegaan. De kerkklokken lieten net weten dat het 8 uur was en dat betekent sluitingstijd. Ik stak stiekem mijn hoofd om de hoek en vroeg of ik nog welkom was. Dat was geen probleem, want hij ging hier wat soepeler met de sluitingstijden om.  Zonder dat ik erom vroeg, gaf hij aan dat hij hier minder stress ervoer dan in bijv. Dordrecht en het daarom geen probleem vond om mij alsnog te helpen.  Met een brede glimlach vertelde ik mijn ervaringen en dat ik hier, in tegenstelling tot in Rotterdam, zonder te mopperen rustig voor rode stoplichten wacht.

Het is grappig om te horen dat niet alleen ik die ervaring heb, maar dat een ieder die hier terechtkomt, dat zelfde gevoel krijgt. De afstand tussen Rotterdam en Oosterhout is niet eens zo groot en blijkbaar kom je toch in een hele andere dimensie terecht. Eentje die trouwens ook nadelen bevat, want als je hier niet van Fransje Bauer, René Schuurmans of Frans Duijts houdt, heb je meteen al een flink aantal minpunten te pakken (of tenminste een aantal avonden waarbij je tegen je zin naar dit gebrabbel moet luisteren). Maar ach, die minpuntjes ben ik met mijn charmante zelf zou weer kwijt.

Misschien zou de gemeente iets meer moeten doen met de rust die schijnbaar hier automatisch over mensen heen komt. Iedereen kan wel wat meer rust in zijn hoofd en leven gebruiken en het is veel beter dan die inhoudsloze en -voor alleenstaanden- discriminerende slogan “Oosterhout, familiestad”.

Liefs,

Dat in gedachten houdend, heb ik een enorme stap genomen over iets dat toch een maatje groter dan een muis was, hoewel ik nog niet helder genoeg was om te zien wat meneer deze keer voor cadeautje had meegebracht. Mijn ontbijt moest maar even blijven voor wat het was en ik heb eerst een half uur moed verzameld. Het bleek dus om een half konijntje te gaan: achterpootjes + klein stukje van het lijfje en nog wat vage darmen en zo. Jakkes!  En natuurlijk zal mijn Russische minnaar het weer niet zelf opruimen, daar heeft hij ook zijn bedienden voor.

Vorige week was het wéér raak en natuurlijk had ik het wederom niet in de gaten.  Tijdens een gezellig telefoongesprek liep ik even naar de gang om een fles drinken te halen. Op de grond lag een bruin blaadje (dacht ik). Gelukkig kwam ik er net op tijd achter dat het een staartje met wormvormig aanhangsel was: restantjes van een muisje of zo. Mijn gesprekspartner heeft de telefoon van zijn oor moeten houden, omdat ik me toch wel een flink aantal vloeken heb laten ontvallen.

Ik heb altijd begrepen dat katten hun baasjes willen bedanken voor hun goede zorgen of om te laten zien hoe je nu eigenlijk aan eten moet komen. Hoe lief het ook misschien wel bedoeld is, ik ga er nu hard over nadenken om een bandje met bel voor hem aan te schaffen: een koeienbel lijkt me wel een goed formaat. Liefst zo groot mogelijk, zou Casper het gewicht van een XXL kunnen dragen? Zo toch nog even mijn ouders bellen om mijn wensenlijstje voor Oostenrijk door te geven.

Liefs,

The Art of Analog Computing

Heel veel liefs van je “tante”,

J.  heeft toen het initiatief genomen om contact te houden. Een schat van een jongen die veel te veel nadacht. Het mooie is dat hij de afgelopen maanden flink uit zijn schulp is gekropen en ontpopt zich tot een bijdehante, leuke gozer die het erg leuk doet op feestjes.  J. heeft nog een mooie eigenschap waar ik gebruik van mag maken. Hij vindt het schijnbaar erg leuk om klusjes in huis te doen.

Nu heb ik zelf wel getracht (soms met succes, soms met wat minder resultaat) om kleine dingetjes in huis te doen, maar er lag best nog wel wat. De luxaflex hangt nog steeds in de keuken, de door Sjoerd geïmproviseerde bubbeltjesfolie is vervangen door een echte vlotter, maar de planken in de keuken zijn eraf gedonderd omdat ik te korte schroeven had gebruikt en de kapstok in de gang had hetzelfde probleem, maar dan vanwege een poreuze muur.  De afgelopen weken is J. druk bezig geweest om deze kleine dingetjes op te lossen.

Dus kijk ik nu verliefd iedere keer naar een leeg aanrecht en de donkerblauw geverfde planken erboven waarop de potjes staan. Heb ik er 4 plantenbakken in de tuin bij (alsof ik er niet genoeg had), zijn er bijna in alle slaapkamers lampen in plaats van peertjes, is de grote kapstok in de hal weg en vervangen door een hangende kapstok én cross ik de afgelopen week al met snoeiharde muziek door Easterwood (ja, er zit nu een autoradio in de auto mèt subwoofer).  Oh ja, niet te vergeten: ik mag het bestek weer gewoon uit een keukenlaadje halen in plaats van bovenop de kast. En dan ben ik vast nog wat kleine dingetjes (tuinbankje, slot tuindeur, wc-bril boven, krakend stuur etc.) vergeten, maar jottem (thanx to S, S & V uit R voor dit woord) wat ben ik dáár allemaal blij mee.

Ik ben hem echt enorm dankbaar en weet eerlijk gezegd niet hoe ik deze gunsten terug kan betalen. En helaas voor degene die hem willen lenen, er is al een lange wachtlijst en er wordt voorlopig niets meer bijgeschreven. Ik ga mijn stoel weer in de keuken zetten om te kijken naar plankjes en laadje of zal ik toch maar weer even de buurt op stelten zetten met behulp van de autoradio?

Liefs,

C1000 houdt het vrij simpel met oranje sappies, oranje chippies en bijv. oranje groenten. En dan de rest van de winkels….. Mijn broek zakte ongeveer af toen ik een keer de reclamefoldertjes door zat te kijken.Wat dacht je van

Een usb-stick in de vorm van een voetbalspelertje, want je moet natuurlijk wel alle scores op kunnen hoesten (en eventuele voetbalpools)

.

.

.

.

..

..

WK-Slippers?!!!! Sorry jongens, maar als je die dingen aan hebt, zie je toch geen leeuwenpoten meer. :-S

.

.

.

.

.

.

Arjan Robbe in miniatuurformaat? Ik hoop in ieder geval dat ze de juiste kabouter voor voetbalminnend Nederland hebben achtergelaten.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Een mascara met schijnbewegingen (False effect). Geen idee of het watervaste is; lijkt me wel verstandig als Nederland niet de tweede ronde haalt.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

WK tissues: deze fabrikant ziet het al zwaar in….

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

En voor als huis en auto versieren zijn niet voldoende zijn: onze chihuahua moet natuurlijk ook meedoen….

.

.

.

.

Als pleister op de wonde als Nederland uitgeschakeld wordt (hopelijk snel!)

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.Sorry hoor, maar het voetbalvirus begint steeds meer te lijken op een algeheel delirium. Nu weet ik wel dat er veel alcohol wordt geschonken (overigens heb ik begrepen dat de meeste mensen met een delirium niet door alcohol komen),  maar het lijkt ook nog eens zwaar besmettelijk te zijn. Mocht de GGZ nog “cliënten” zoeken, dan kan men ongeveer de helft van Nederland gaan behandelen, zeker wanneer Nederland al snel uit het WK ligt en dat kan mij niet snel genoeg zijn!

Liefs,

Verbazing is er bij mij ook over de verontwaardiging van bepaalde politici over de tweedeling die is ontstaan. Misschien heb ik het verkeerd begrepen, maar hebben ze dit niet zelf gecreëerd? Wordt de oudere generatie niet door AOW-plannen recht tegenover de jongere gezet? Bovenmodaal tegen beneden modaal en huizenbezitters tegenover huurders? Hou op met zeiken jongens, als je dit niet had gewild, had je er voor de verkiezingen aan moeten denken en niet nu de vermoorde onschuld uithangen!

Nu is dus wel de vraag wat voor kabinet het gaat worden. Lijkt mij niet netjes als CDA alsnog plaats zal nemen in het volgende kabinet, maar wat dan wel…. Pfff, ik vrees met grote vrezen en kan alleen maar hopen dat het redelijk uit zal pakken.

Liefs,

De programma’s staan recht tegenover elkaar en iedereen wordt tegen elkaar uitgespeeld. Het begint steeds meer op Amerikaanse verkiezingen te lijken waarbij grof geschut niet wordt gemeden (zie filmpje van PvdA over Rutten). Voor mij de reden om zeker niet op PvdA te stemmen, want het schildert alleenstaanden weer af als kinderlijk en lastig (overigens hoor ik de meeste partijen alleen over gezinnen e.d. spreken en heb ik het idee dat men andere doelgroepen volledig overslaat).

Ik heb vandaag al gemerkt dat het onderwerp Joran ein-de-lijk overtroefd wordt door de verkiezingen. Mijn benedenburen hebben vanochtend nog een pittige discussie gehad en in het stemlokaal bleek dat vele mensen het nog niet wisten.  Toch hoop ik dat dit je er niet van weerhoudt om toch de gang naar de stembus te maken, het gaat nl. wel over onze toekomst.

Liefs,

.

.

.

Gelieve te retourneren bij rechtmatige eigenaar. Ze mist haar heel erg.